Ik ben verhuisd

Het heeft even wat voeten in de aarde gehad, maar nu heb ik mijn blog toch verhuisd, en wel naar mijn eigen domein: http://alimolenaar.nl/ali

Vanaf vandaag publiceer ik alleen nog daar.

Nog net geen jaaroverzicht

Weer bleegh
Dat krijg je als eerste kerstdag op vrijdag valt: de training wordt verzet naar dinsdagavond. En het ging lekker en toch ook weer niet, want bij herhalingsrondje nummer vier van de lurches schoot er iets in mijn rechterbovenbeen en dat deed pijn. P doet de laatste tijd niets anders dan mij onder handen nemen, want nu heeft hij mijn bovenbeen te pakken genomen. Het hielp wel, maar niet afdoende, want hij moest zijn programma voor mij toch echt veranderen.

Onvoorzien
Dat ik aan zou komen. Nou, bijna onvoorzien dan. Het was dinsdag 82,6 kg, maar het vetpercentage was met 38,3% het laagste dat het ooit was geweest, dus dat bonnetje gaat in het plakboek.
Het is heel eenvoudig, ik heb vakantie, dus die 2x 13 km per dag fiets ik niet. De drie halve liters water, twee koffie en drie thee per dag haal ik bij lange na niet en mijn eetpatroon is anders. Zeker in een weekend Haamstede waar ik de 75ste verjaardag van goede vriend R vierde. Chinees, voor het eerst sinds tijden, volgens mij was de laatste keer bij de 50ste verjaardag van zijn vrouw E. Dat was dus anderhalf jaar geleden. Oh, en af en toe gaat er ook een wijntje in, het is tenslotte vakantie.

Voorzien
De trainingen in deze twee weken. Aanstaande zondag als de sportschool weer open is na de kerstdagen waarschijnlijk de Body Balance. Maandag weer een training met P, donderdag weer een training met mezelf. Hopelijk kan ik dan een beetje beter overweg met de nieuwe apparaten, nu ben ik nog echt zoekende. Ik heb heimwee naar de oude apparaten.
Verder: de kan water in het zicht houden en leeg drinken. Even kijken naar het menu voor de komende weken en me een beetje inhouden met de kerstdagen en Oud en Nieuw. Op een leuk gewicht het jaar eindigen. Beetje nostalgisch terugblikken. Ik ga alleen niet voor de lol elke dag 26 km fietsen.

En jij? Hoe eindig je het jaar?

Totaal: 192 dagen

Waar trainen al niet goed voor is

Bleegh

Slechte week: huisarts meldde dat ik een beklemde zenuw in mijn nek heb. Betekent heel vaak een tintelend gevoel in mijn vingers en over mijn hele linkerarm. Zwemmen gaat niet, dan heb ik dus ook last van armen en nek. Eén keer getraind deze week, vanwege die arm en nek.
Megadruk op mijn werk, allemaal mensen die nog even wat wilden vanwege het feit dat ik alleen deze week nog werk en dan twee weken vrij ben.
Vervolgens was vanochtend niet zo geweldig. Ik had slecht geslapen en voelde me niet lekker. Het hielp niet dat het voor de tijd van het jaar warm is. Ik kwam totaal bezweet bij de sportschool aan.
Dat was dus bleegh en dat vertelde ik ook aan P. Mijn humeur werd ietsje beter bij de weegschaal: 80,9 kg.
P nam me onder handen en dat hielp al. Het zat totaal vast voor hij me aanpakte, en erna voelde alles al stukken beter aan.

Training

Ik was op de loopband begonnen omdat ik geen zin had in de wandelende roeimachine. Bij de training van P was krachttraining uit den boze, want ik mocht mijn nek niet belasten. Maar dan blijft er nog voldoende over met al die prachtige nieuwe apparaten die we allemaal kunnen uitproberen. Laten we het er maar op houden dat mijn benen heel veel oefening hebben gehad tot verzuring aan toe. Elk apparaat waar ik op heb gezeten of gelegen kon ik afdweilen na de oefening. Maar het was het waard want ik voelde me zoveel beter na de training. De sportschool werd afgerond met de sauna en douchen, want zwembad, nee, even niet.

Rust

Bij de Hema, broodje, smoothie, melk, cappuccino en mensen kijken. Of tompouces kijken, want twee meisjes liepen met twee van die roze dingen langs. Kreeg er prompt zin in.
De dames die vrolijk een selfie namen met zijn drieën werkten op mijn lachspieren. Nee, dames, het is niet charmant een selfie te nemen en tegelijkertijd een hap te nemen uit een enorm broodje.
Thuis mijn jaarlijkse hobby: Kerstboom versieren onder het genot van Mariah Carey, heel hard. Sorry buren.
Uiteindelijk toch een goede dag geworden. Prima voorbereiding voor ruim twee weken vrij.

Totaal: 187 dagen

Over trainingsapparatuur en chocoladeletters

Een rustige week, ook omdat ik maar één keer getraind heb, en dat was op dinsdag. Zondag had ik niets gedaan, omdat ik Sint vierde met de meiden. Ook was de sportschool twee dagen dicht geweest voor de installatie van nieuwe trainingsapparaten. Vandaag was het dus even wennen en even zoeken. Op de roeimachine die ik aan de praat kreeg, maar wel achteruit ging, letterlijk. Op de loopband die een prachtig computerachtig scherm had, ik kwam er vervolgens achter dat je op de handgrepen ook snelheid en helling kon veranderen. P had een introductie gehad en wist gelukkig meer. We hebben bijzonder stevig kunnen trainen.

Er was vandaag een vreugdepuntje dat in het plakboek gaat: 81,9 kg. Kijk, op die manier heeft het zin dat ik mijn chocoladeletters (twee en nog een complete chocoladetablet) heb weggegeven aan mijn collega’s. Zij waren er blij mee, ik heb het niet achter elkaar opgegeten.

Zondag ga ik weer trainen, maar dan ga ik eerst een ontdekkingstocht doen op die apparaten. Ik heb er zelfs eentje gezien, waarvan ik echt niet weet wat die doet. Spannend!

Hee, en kijk naar de teller: een half jaar bezig!

Totaal: 180 dagen

Een half jaar waarin ik totaal anders ben gaan eten, en 11 kg ben afgevallen. Sinds mei vorig jaar toen ik begon met keihard trainen en afvallen ben ik in totaal 18 kg afgevallen. Een feit waar ik best trots op mag zijn. Dat ben ik dus ook.
En nu? Verder gaan. Ik wil in ieder geval onder de 80 kg komen en misschien gaat dat wel lukken voor het jaar om is. Ik ga mijn adem er niet voor in houden, we hebben nog een Kerst met lekkere dingen en twee vrije weken. Een stukje spanning (een eetmoment) is weg door de contractverlenging van vier maanden. Dat scheelt wel. Maar voor de rest? We gaan het zien.

Rustpunt in een drukke week

Dat was de lunch bij de Hema.

Om kort te zijn: het was druk deze week met echt elke dag wel wat te doen. En aan het eind van de week voel ik me gesloopt. Eén keer trainen heb ik erin kunnen persen. En dat was niet eens zo’n stevige, want het was al donderdag en ik was al moe. Ik heb niet eens gezwommen. Vandaag wel, maar ik had zo’n last van spieren in mijn borst en mijn arm dat ik vier baantjes heb getrokken en niet meer. En de training vandaag was ook meer dan stevig, met als afsluiter – en ik keek vuil volgens mij – een leuke intervaltraining op de loopband. Zes om elf km. Pffff.

Het is nu genoeg om even te zitten, aan mijn cappuccino te lurken en mensen te kijken en dat kan reuze amusant zijn.

• Ik moet twee keer nadenken als een man tegen zijn vrouw zegt, “je wilde toch vroeg grijs?”
• Ik herken iemand die ik al meerdere vrijdagen heb gezien. 
• Ik verbaas me over twee meisjes met scheuren in hun jeans. Waarom koop je zulke jeans?
• Ik zie een stelletje: zijn mintgroene sneakers kleuren bij haar mintgroene trui. 
• Ik amuseer me om een jongetje met een verzameling ballonnen die groter is dan hijzelf.

Volgende week weer een week.

Oh ja, 82,7 kg, toch weer afgevallen. Vetpercentage weer omhoog, volgens P merk ik het meteen als ik te weinig train.

Totaal: 173 dagen

Drukke week

En dat maakte ik er zelf van. Ik had het in mijn hoofd gehaald dat ik deze week vier keer wilde trainen. Dus ik ging zondag, dinsdagavond en donderdagavond voor mezelf trainen en vrijdag met P.
Hoe druk kan je het jezelf maken. Te druk, maar daar kom je pas achter, als die periode achter je ligt.

De vrijdagse training was lekker en bestond uit krachttraining en conditietraining, waarbij ik er verbaasd over sta wat ik tegenwoordig allemaal kan, in vergelijking met een jaar eerder.
Ik sta toch maar op allerlei manieren 20 kg te tillen en ik krijg zowaar buikspieren.
Wat wegen betreft: er is weer wat af, want ik zit op 83,2 kg. Niet veel, maar het vetpercentage is nog nooit zo laag geweest. De krachttraining heeft dus effect.

Het was vandaag de laatste van de reeks van 21 en we gaan verder met een reeks van 10, dit omdat P misschien weggaat. Dat gaat pas in maart gebeuren, maar dan ga ik hem wel missen. We werken nu anderhalf jaar samen en dat gaat gewoon lekker. Ik zal best wel aan een andere trainer kunnen wennen, maar mezelf kennende, kan dat best wel moeite kosten. Maar daar ga ik me in maart druk over maken.

Totaal: 166 dagen

Back on track

Maar dat kost wel even moeite. Want deze week was de eerste keer dat het niet lekker ging. Van alles was mis. Voor een krachttraining ging het niet goed:

• Iemand hield de leg press voortdurend bezet en ging pas weg toen ik wegging
• De chest press: geen 15 kg maar 5 kg, het lukte voor geen meter
• Kettlebelt: 12 kg, 20 kg, maar geen 16 kg
• De plank: in vier pogingen haalde ik nog geen drie minuten

En dan heb ik nog niet eens het zwembad genoemd. Er is me iets opgevallen. Vrouwen gaan via het trapje het zwembad in. Mannen niet. Die duiken erin, pal naast het ‘verboden te duiken’ bordje.

Vrijdag nieuwe poging. Een gewone vrijdag. Deze ochtend moet ik eerst naar de opticien. Voor de tweede keer heb ik een zeurlens die onder mijn ooglid blijft plakken. Ik krijg een ander soort lens om uit te proberen. Thuis pak ik mijn sporttas in. P is er niet, hij heeft een cursus, maar sport is vaste prik op vrijdag. Ik ga naar Body Balance. Daarna nog even zwemmen in een zwembad dat langzaam maar zeker volloopt.
En dat voelt stukken beter aan. Niet dat volle zwembad, maar wel de training. Body Balance is wat mij betreft de beste groepsles die je kan treffen.

En jij, welke groepsles vindt jij de beste?

Totaal: 159 dagen

Minder strak

Minder strak. Dat ben ik op het moment. Er was afgelopen vrijdag weer wat erbij, ik zit nu op 83,8 kg. Het lijkt traditie te worden. Tegen het eind van een serie met P kom ik aan in plaats van dat ik afval. Dit is al de derde keer dat ik dat doe. Bewust of onbewust, ik heb geen idee.

Eten
Ik heb jaren lang aan Weight Watchers gedaan. Het begin van dit blog in 2009 laat dat nog zien. Dat paste wel bij me, ik werd niet gillend gek van het punten tellen en viel af. Het hielp natuurlijk wel dat ik toen ook redelijk fanatiek aan het sporten was. Twee, drie keer in de week was toen ook normaal. Er kwam de klad in, als ik mijn blog mag geloven was dat eind 2010, mede door gedoe op het werk. In 2011 kwam erbij dat mijn vader ziek werd, toen had ik het helemaal wel gehad en lette nergens meer op. Dat heeft een jaar of twee geduurd. Pas vorig jaar ging de knop weer om. Ik kreeg een nieuwe baan en besloot weer af te gaan vallen met behulp van een personal trainer, P en de Weight Watchers. Ik heb de WW na een paar maanden weer opgezegd. Het werkte voor geen meter, ik kon niet uit de weg met het nieuwe puntenregime en zat te rommelen met het eten. Afvallen ging niet zo snel als ik wilde. De trainer heb ik niet opgezegd. Dat werkte wel namelijk. P overtuigde me vijf maanden geleden een dieet op te pakken waarvan de basis gewoon gezond eten was. Veel groente, minder koolhydraten, weinig aardappelen, rijst, pasta, brood. En het werkt voor mij. Na vijf maanden ben ik nog steeds vrolijk bij de lunch van alles aan het snijden om in mijn sla te gooien, en eet ik ’s avonds meestal gewoon groente met kip, vlees of vis. Genoeg creatieve manieren om met groente om te gaan. Er gaan per dag sloten thee en liters water doorheen.

Training
Iedereen die aan het diëten is herkent het. Niet alleen minder eten, maar ook meer bewegen. Zuchtend kom je tot de ontdekking dat het allemaal niet vanzelf gaat, maar dat er toch echt meer gesport moet worden. Ook dat werkt voor iedereen op een andere manier. Er zijn mensen die gaan wandelen, hardlopen, zwemmen, tennissen, korfballen om maar wat zijsporen te noemen. Ik ben al jaren lid van een sportschool, heb een aantal jaren de boel alleen maar gesponsord, nu haal ik mijn lidmaatschapsgeld er wel uit. Eén keer per week met P, nog twee keer zelf sporten. Nu zo fanatiek dat ik het zelfs in mijn agenda zet en onrustig word als dat een beetje lastig gaat. Lekker sporten met alle apparaten die er zijn en af en toe een groepsles. Body Balance is mijn favoriet. En ik geniet ervan. Heerlijk om me zwaar in te spannen en daarna te kunnen ontspannen in de sauna of onder de douche.

Hoe verder?
Ja, waarmee begon ik dit stukje? Dat ik wat minder strak word. Dat moet er eigenlijk wel weer in. Maar helaas is dat ook herkenbaar. Je bent maandenlang fanatiek bezig en het gaat allemaal goed en dan begin je er enigszins genoeg van te krijgen dat je toch veel moet laten staan. En dat is bij mij dus ook het geval. Even een beetje te veel genieten van een verjaardag of een ander feestje en ik zie het terug op die weegschaal op vrijdag. De 80 kg lokt, maar ik moet er nog wel aan trekken. Ik herken wat het is, nu het er weer uit krijgen.

En jij? Ook moeite om het vol te houden?

Totaal: 155 dagen

Week overgeslagen

Het kwam er niet van en ik was het een beetje vergeten, daar komt het op neer. Ik had vorige week wel aantekeningen gemaakt, want dat is vaste prik tegenwoordig. Lunch bij de Hema, broodje, smoothie, cappuccino en aantekeningen. Maar vervolgens had ik er geen blog van gemaakt.
Misschien iets te veel frustraties over mijn werk waar mijn toekomst vrij onzeker is.

Vorige week iets aangekomen, naar 82,8 kg en deze week kwam er 2 ons bij, waardoor ik op 83 kg kwam. Aan de training kan het niet liggen of ik ben nog steeds bezig spieren te kweken, het vetpercentage blijft namelijk ook zakken. Ik was wel wat nonchalanter geworden met eten en drinken en dat kwam door die frustratie.

P had me vorige week getrakteerd op een meer dan stevige conditietraining waarbij ik er een liter zweet uit had gegooid. Daarbij mijn lievelingsonderdeel: een intervaltraining op de loopband van 6 en 11 km, 8 minuten lang. Gelukkig kreeg ik op de helft even een wat langere pauze. Toen ik weer kon praten mocht ik verder.

Deze week kreeg ik weer krachttraining, wat vooral voor P leuk was, omdat hij kon zien hoeveel er nog niet lukte. Alleen al een bal tegen een muur gooien en meteen weer opvangen, wat ik tien keer achter elkaar moest doen. Ik heb het rotding minstens dertig keer gegooid.
En optrekken lukt ook nog niet. Het lijkt zo eenvoudig, omhoog springen en dan blijven hangen. Ik ging meteen weer naar beneden. Oefening baart kunst, zullen we maar zeggen.

Wel een kleine triomf: een plank van 1,25 min. En mijn opwarming, 1000 m roeien, in 4,41 min, in het begin deed ik er 5,17 min over. Tijd om die een tandje zwaarder te zetten.

Leukste moment van deze week: de complimenten die ik donderdagavond van een andere trainer kreeg, hij vond dat ik zo vooruit was gegaan.

Totaal: 146 dagen

Verbazing

Ik had mijn eigen gezichtsuitdrukking wel op de foto willen hebben vanochtend bij het weegmoment: weer 1,3 kg eraf, wat mijn totaal op 82,3 kg brengt. Bijna het record van de Weight Watchers, dat net 2 ons lager ligt. In dit tempo kom ik binnen twee weken onder de 80 kg. Vlag uit, dat zou nog eens een mijlpaal zijn.

Vorige week was het een raadsel en dit keer was verbazing het trefwoord. Ik wist vorige keer niet waar het aan lag en nu weer niet. Ik had niet echt mega mijn extra best gedaan, was me te buiten gegaan aan de pinda’s, en zaterdag had ik het feestje van M met lekkere wijntjes en lekkere hapjes. Allemaal van die dingen waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Zoet doorgaan dus?

Verbazing was er ook nog over mijn sportkleding, die te groot was geworden en de laarsjes die vorig jaar strak zaten en dit jaar toch wel ruimer vallen. Wat een luxeprobleem. Ik had van de week al wat nieuwe sportkleding besteld en ben vanmiddag thuis gekomen met nieuwe laarsjes.
Elk nadeel heeft zijn voordeel.

Totaal: 131 dagen

Raadsel

Met een verkoudheid trainen. Of liever gezegd, met een lijf trainen waarvan je dacht dat het van die verkoudheid af was. Niet dus. Ik was nummer 6 die kwam trainen met een verkoudheid zei P. Hij zei dat hij zelf weerstand opbouwde op die manier. Ja, dat zal best wel.
En toen gingen we trainen. Intervaltraining, 4 ½ km/u joggen, 11 km/u rennen, 30 sec om 45 sec, 10 minuten lang. Het eerste sprintje ging nog wel, het tweede ook, het derde was al een stuk lastiger en daarna had ik een minuut nodig om weer enigszins op adem te komen. Ik heb het wel volgehouden.
Daarna zijn we gaan boksen, ja, 10x meppen en daarna uithijgen. Niet te geloven. Ik mocht nog touwtjespringen, waar ik als kind al weinig van kon. Ik begon met 50 achter elkaar en eindigde met 15, want 50 had ik misschien gehaald als we tot 5 uur ’s middags de tijd hadden. Ik eindigde met de wekelijkse plank. En voor iemand begint, nee, niet geoefend.

Feestje op de weegschaal trouwens: 83,6 kg. In één week 1,3 kg afgevallen. En dat terwijl ik deze week niet gesport had vanwege die verkoudheid. Ik had week 1 aangehouden qua voeding vanwege het afgelopen toneelweekend met veel hapjes en veel wijn, en dacht hoopte dat ik hetzelfde zou blijven qua gewicht. Afvallen is vaak een raadsel.


Totaal: 124 dagen

Denken en doen

Het zijn twee dingen. Het lijkt zo eenvoudig, ’s ochtends kwiek en fit onmiddellijk uit bed stappen, yogamatje uitrollen en vervolgens fijn wat oefeningen doen.. In plaats daarvan draai ik de wekker zijn nek om en blijf nog even liggen.
Harde maatregelen? Wekker een eind van het bed af zodat ik eruit moet om hem af te zetten?
Het proberen waard.

Zwaar
Ondanks de toneelweek, van repetitie, generale en voorstellingen twee keer wezen trainen. En toch viel de training op vrijdag tegen. Het kunnen de twee wijntjes van donderdagavond (generale) zijn geweest, het kan ook zijn dat we weer begonnen met een intervaltraining. Weer 4 ½ km/u om mee te starten, maar ik kreeg van P dit keer 11 ½ km/u als rensnelheid met jumpsquats tussendoor en dat bleek toch een beetje zwaar, misschien zelfs te zwaar te zijn. De trap from hell daarna was ook een regelrechte hel, reden dat ik na twee minuten op pauze drukte. Ik trok het gewoon niet meer. Ik weigerde op te geven daarna, maar het resterende half uur was ongekend zwaar. Ik heb alle oefeningen gedaan, maar tussen alle oefeningen heb ik staan uithijgen. P vroeg al of het kaarsje uitging, en nee, dat was nog niet het geval, maar het was wel aan het flakkeren.

Overigens ben ik iets aangekomen: 84,9 kg.

Totaal: 117 dagen

Beetje ziek

De week begonnen met een prachtige hoest, waardoor ik zondag als een ziek vogeltje op de bank zat, in plaats van in onze repetitieruimte voor een dag van repetities. De hele week werd hoesterig. Midden in de nacht wakker worden van het hoesten en zo, wat knap vermoeiend is en ook wat lastig. Vrijdag uiteindelijk bij de dokter terecht gekomen om te horen dat het een luchtweginfectie is en geen keelontsteking waar ik eigenlijk bang voor was. Ben naar huis gestuurd met een hoestdrank.
Trainingsschema is een zootje, ik ben één keer geweest en heb ongeveer op halve kracht gedraaid. De sauna erna was lekker en hielp wel.

Vrijdag
Gewicht: hetzelfde als de vorige week. Keurig vind ik. Vetpercentage was omlaag volgens de weegschaal op de sportschool en dat was goed volgens P. Ik heb met hem afgesproken dat ik de komende zes weken eraan ga werken onder de 80 kg te komen. Over zes weken zitten we aan het einde van deze derde serie trainingen. De tijd vliegt.
Ik heb hem gemeld dat ik verkouden ben, maar dat hield hem niet tegen om me stevig aan het werk te zetten. De intervaltraining op de loopband waar ik mee begon was zwaarder dan ooit, afwisselend 30 sec op 4 ½, 45 sec op 11 km en jump squats tussen door. Vervolgens roeien, ook zwaarder dan ooit: 500 m in 2 min 10. Zonder verkoudheid was dat 2 minuten geworden, zoveel rekening hield hij er mee. Lief toch…?
Daarna nog een stevig stukje cardiotraining. Aan het eind van de training was die verkoudheid er wel grotendeels uit door het zweten.

Mijn frustratie van de dag (eigenlijk al een paar weken) is de plank die ik tot ongeveer 50 seconden volhoud. Als ik een nieuwe poging doe is het vrijwel altijd korter. Die plank wil ik dus een minuut vol gaan houden. Minstens.

En jij? Heb je ook een fitness frustratie?

Totaal: 111 dagen

Beetje moe

Kenmerkend voor deze week: vooral weinig geslapen. Keurig om 11 uur in bed liggen en om 12 uur nog naar het plafond liggen staren, drie keer wakker worden ’s nachts. Ik heb het 1 keer gehad dat ik om 6:15 wakker werd en lekker lag te soezen en plotseling klaar wakker was. Ik realiseerde me dat ik de avond tevoren de accu van mijn fiets vergeten was, die had aan de oplader gemoeten. Wat doe je dan? Je gaat eruit en legt hem aan de oplader en kruipt weer terug in bed. Ik heb het gered tot mijn werk. Maar dat was dus wat vermoeiend.

Qua eten was het makkelijk deze week, want ik heb twee keer ergens anders gegeten, maar het betekent wel dat ik het niet zo goed in de hand heb en daar word ik wat onrustig van.

Vrijdag: goede dag: 84,5 kg, betekent dus 2 ons aangekomen, maar ja, ik was vorige week 1,3 kg afgevallen. Nog steeds onder de 85 kg en daar wil ik ook onder blijven.

Er komen wel drukke en onregelmatige weken aan. Bij toneel komt de voorstelling eraan en ik weet precies hoe dat gaat.
Donderdag is de generale, dus daarna naar de kroeg om het door te spreken en te beloven dat het allemaal beter gaat de volgende dag.
Vrijdag: première, dus zijn we helemaal uitgelaten en gaan we naar de kroeg om het te vieren.
Zaterdag tweede voorstelling, we zijn al wat makkelijker, dus het valt wat tegen en we gaan naar de kroeg om het niet te vieren.
Zondag: laatste voorstelling, daarna met zijn allen uit eten – en drinken.
Oh, en als ik één van die dagen vóór 1 uur op bed lig, mag het in de krant.
Tel daarbij dat ik komende twee zondagen mag repeteren en mijn sportschema dus ernstig in de war wordt gegooid… Zucht.
Ik heb er met P over gepraat vandaag, me gerealiseerd wat het zou betekenen en me daarna voorgenomen om het niet uit de klauw te laten lopen.
Tikkeltje neurotisch, maar ik heb voor de komende weken dus al trainingen in mijn agenda gezet.

Totaal: 103 dagen

Waarom ik het allemaal doe

Ruim een jaar geleden ging ik weer aan het werk na bijna achttien maanden thuis te hebben gezeten. Thuis zitten is niet goed voor een mens. Te veel eten, te weinig energie, te weinig beweging.
Ik ben lang bezig geweest met de Weight Watchers, maar dat had ik opgegeven omdat ik er geen puf meer voor had. Sindsdien was het bergaf gegaan met mijn gewicht en mijn energieniveau. Een aantal blessures aan mijn knieën en mijn rug zorgde ervoor dat ik helemaal niet meer in de sportschool kwam.
Toen ik weer begon met werken, was ik het zat, ik wist dat ik veel te zwaar was maar wilde niet eens op de weegschaal gaan staan. Mijn energieniveau was nul en ik vond dat ik weer wat moest gaan doen. Om een stok achter de deur te hebben, begon ik weer met een personal trainer, P dus. En moest ik op de weegschaal staan… die boven de 100 kg aangaf. Ik wilde niet eens kijken, die eerste keer. Maar het ging eraf. Langzaam, maar het ging er wel af en dat was mijn bedoeling.
Half juni van dit jaar kreeg hij me zover dat ik begon met een nieuw dieet, waarin het aantal koolhydraten fors werd teruggeschroefd. Geen brood, geen rijst, geen pasta, geen aardappelen. Gelukkig werd dat later wel anders, maar zeker de eerste twee weken helemaal niet, en het hielp. Begin juli zat ik onder de 90 kg, de mijlpaal van 85 kg heb ik deze week bereikt. Op weg naar de volgende mijlpaal van 80 kg, met tussendoor nog even dat record van de Weight Watchers: 82,1 kg.

Het is niet alleen compleet anders eten, maar ook hard werken bij het sporten. Zeker bij de wekelijkse sessie met P krijg ik het hard te verduren. Maar bij mijn eigen sessies is het ook wel eens lastig. Af en toe wordt het op zondagochtend wel eens zondagmiddag voor ik zuchtend mijn sporttas inpak en naar de sportschool vertrek. Ik tweet er wel eens over en dan krijg ik bemoedigende tweets terug. Zat mensen die het ook wel eens lastig hebben. Door de week ga ik op dinsdag of donderdag na het werk.
Ik voel me beter, heb meer energie en daarom is het al die moeite wel waard. Afvallen is hard werken.

Totaal: 98 dagen

Een mijlpaaltje

Het was een vochtig en rommelig weekje, niet alleen wat het weer betreft, maar mijn gezondheid was ook niet helemaal 100%. Ik voelde me niet echt geweldig. Dat zorgde ervoor dat ik deze week maar één keer heb gesport, namelijk op zondag en dat ik de rest van de week ben doorgekomen. En daar was dan ook alles mee gezegd.

De training vandaag heeft de hele week goedgemaakt omdat ik weer een mijlpaaltje heb bereikt. Ik ben namelijk onder de 85 kg gekomen. Happy me!

En op naar de volgende mijlpaal zoals P zei. En dat wordt inderdaad die 80 kg. We gaan gewoon door.

Totaal: 96 dagen

#huishoudblog

Er zijn van die dingen…

Ik had vandaag het plan te gaan wassen, goed plan zeker als je je bed hebt leeg getrokken. Wat ik alleen niet had moeten doen was die fles wasmiddel aan de dop uit de kast trekken. Voor ik het wist lag die omver en kon ik onder begeleiding van een aantal lelijke woorden een plas wasmiddel opruimen. Geen probleem, gewoon met het wasgoed de rotzooi opruimen, het wasgoed gaat toch de machine in.
Een uur later loop ik de keuken in en begin opnieuw met lelijke woorden, want daar ligt dus een plas water met veel sop. Te veel wasmiddel dus. Weer dweilen, nu met een dweil, alles tijdelijk het balkon opgooien, opruimen, schoonmaken en weer inruimen. De keukenvloer is blinkend schoon.

De humor van het geval? Mijn werkster komt maandag.

Totaal: 90 dagen

Eén wokrestaurant te veel

Is het veel? Wel nee, 0,4 kg aangekomen waarvan ik ook precies weet hoe het gekomen is. Het wokrestaurant gisteravond. Eerst lekker sushi, vervolgens twee keer bij de wok-kok langs geweest met vlees en vis. En dan voor het lekker nog wat kleine dingetjes halen. Ja ja.

En dan later, als je bij de Hema een broodje zit te eten, boos worden omdat je je notitieboekje bent vergeten. En dan is het toch wel lekker als je een boodschappenkladje tegenkomt, waar je op de achterkant alles van je af kunt schrijven. Want het was voor mezelf wel duidelijk. Juist omdat ik onder de 85 kg wilde komen – nu dus 85,6 kg – baalde ik.
Maar ik moet het ook een beetje meer relativeren, want dit is de eerste keer sinds maanden dat de teller omhoog is gegaan in plaats van omlaag. Toch klein feestje dus.

Totaal: 89 dagen

Eind van de week

Twee keer in de week bloggen, in plaats van zeven keer in de week. Kan dat? Natuurlijk kan dat.

Het grote nieuws van de week: de teller stond vrijdag op 85,2 kg. P en ik hebben het er gelijk eens over gehad waar ik wil eindigen. Jaren geleden – en dan hebben we het over twintig jaar geleden – woog ik 63 kg. Redelijk stabiel, het zal een kilootje hier en daar gescheeld hebben, maar meer was het niet. Dat ga ik niet meer halen en wil ik ook niet meer halen. Als ik foto’s zie uit die tijd, ben ik redelijk mager eigenlijk.
Het streven wordt dus tussen de 70 en 75 kg. Maar eerst even die mijlpaal van 85 kg halen en ik hoop dat het komende week gaat lukken.

Totaal: 84 dagen

Summertime!!!

Zegt zij op de eerste dag van de meteorologische Herfst. Het was genieten vanmiddag op de fiets. Zonnetje erbij, stevige wind, dat wel, maar heerlijk fietsen.
Het was minder genieten met mijn hoofd. Met hoofdpijn wakker geworden en daar eigenlijk de hele dag niet van bij gekomen. Ik heb ’s middags besloten de training vanavond over te slaan. Ik ga donderdag wel. De boog kan niet altijd gespannen zijn.

Geen enerverende dingen te melden op etensgebied. De pastasalade op maandag is uitstekend bevallen en is voor herhaling vatbaar. Zo´n salade is ook erg makkelijk te maken en ook voor te bereiden. Verder is ouderwetse salade met geitenkaas ook erg lekker.
Vanavond heb ik ook aan etensvoorbereiding gedaan, namelijk een pond sperziebonen en een pond snijbonen gedopt en geblancheerd. Anders had ik het hele zootje weg kunnen gooien. Nu heb ik een paar keer een makkelijke maaltijd.

Totaal: 79 dagen

We gaan gewoon door

Maar vandaag even wat minder dan anders. Niet alleen was ik idioot laat uit bed (half 12) maar het was ook nog eens idioot warm in de sportschool. Het is vandaag een heerlijke dag, maar te warm voor sport. Het programma vandaag was dus ultrakort. Het verblijf in het zwembad ook, nog nooit meegemaakt dat alle drie banen bevolkt werden door minimaal drie mensen elk. Zes baantjes gezwommen, genoeg om nat te worden, toen vond ik het wel goed.
Thuis lekker rustig aan gedaan en wat voorbereidingen gedaan voor de lunch morgen, ik wil een pastasalade meenemen. Even wat anders dan de sla die ik gelukkig nog niet zat ben, maar wel voor de broodnodige variatie. Het Weight Watch kookboek biedt een recept met tomaat, garnalen, een beetje veldsla en appel. Weight Watchen doe ik niet meer, maar de kookboeken die ik heb, bieden wel leuke recepten. Er is ook nog een eenvoudige variant met cottage cheese en tomaat.
Het sportschema voor deze week staat ook al in mijn agenda. Dinsdag ga ik weer voor mezelf trainen, vrijdag is de training met P weer aan de beurt.

Totaal: 77 dagen

Dag 0

Ok, in laten zinken: 86 kg. Dat is dus 0,9 kg minder dan 25 dagen geleden.

Ben ik tevreden? Ja en nee. Ik had best wel onder die 85 kg willen zitten. Maar op de één of andere manier ben ik toch minder streng geweest voor mezelf. En ik merkte vandaag bij de training met P dat mijn eigen trainingen toch echt minder zwaar waren. Ik voel absoluut dat ik spieren heb en ik denk dat ik dat morgen ook wel voel. P was wel tevreden, die vond het al mooi dat ik nog steeds afval.

We hadden het er nog over. Ik ben nu zo lang bezig dat de andere manier van eten etensroutine is geworden. En dan kan ik af en toe zondigen, maar ik stap rustig weer terug in de routine en dat is mooi natuurlijk.

Ik ga gewoon fijn verder. Het volgende streven: 85 kg. De mijlpaal daarna: het laagste gewicht bij de Weight Watchers. Die 82,1 kg van augustus 2010.

Totaal: 75 dagen

#geefmezelfschop

Nog twee dagen op de teller. Het is een rustige, maar vochtige week, het is druilerig. Mijn stemming wordt daar ook druilerig van.
Ben wat wantrouwend over mijn lijf, het voelt wat bol aan. Bovendien heb ik mega vreetbuien gehad met ladingen pinda´s en dergelijke. Ik weet het niet voor vrijdag. Of probeer ik mezelf in te dekken?
#geefmezelfschop

Ik heb maandag nog getraind, zelfs met een core-kwartiertje erbij. Leuk, buikspieren. Morgenavond ga ik nog sporten. Het is niet dat ik niet goed eet. Ik eet prima. Ik mag alleen van de pinda’s afblijven.

Totaal: 73 dagen

Dit wordt een saai stukje

Je hebt wel eens van die dagen, dan heb je gewoon niets te melden. En dat is dus deze week. Alles gaat gewoon zijn gangetje, het is heerlijk weer, ik heb lekker gewerkt deze week. En natuurlijk ook lekker getraind. Door de vakantie van P kan ik op vrijdagmiddag meedoen aan de Body Balance les. Normaal heb ik dan al met P getraind en loop ik met mijn tong op mijn schoenen.

Het weekend is bijzonder rustig, wat wel prettig is. Je kan zomaar tweets de wereld ingooien dat je even nergens zin in hebt, en dat mag ook van de mensen uit je tijdlijn.
Ik ben op tv bezig met een overdosis ‘Waking the Dead’, een Britse detective-serie over een Cold Case politieteam. Mooie verhaallijnen, goede acteerprestaties, een genot om naar te kijken.

De zondag is wat minder leuk, ik besluit mijn training door te schuiven naar de maandagavond. Ik heb last van mijn buik en het is even niet handig te gaan trainen. Dan maar wat in huis doen.

Oh, en die 0 is van de 5 af: nog maar 5 dagen.

Totaal 70 dagen

Nog tien dagen

Om maar met een cliché in huis te vallen: wat gaat de tijd snel. Zo zit ik te bloggen over een crisis en dat het 25 dagen gaat duren voor ik mijn trainer weer zie. Zo is ruim de helft van die tijd al voorbij.

Lastig?
Nee, valt wel mee. Op de één of andere manier lijkt het sporten en afvallen wel een beetje verder weg te komen. Ik moest echt even opzoeken hoeveel ik ook al weer woog bij de laatste keer (86,9 kg).

Eten?
Ok, af en toe te veel. Beetje te veel pinda’s, beetje te veel lekkere dingen, beetje te veel eten in het algemeen. Dat ‘te’ is een lastig woordje.

Het weer?
Ja, bummer. Echt een Nederlandse zomer: regen dus, het gewoon koud hebben, fijn met een regenjas fietsen. Regenbroek mee. Zucht. Het weerbericht voorspelt gelukkig vanaf vrijdag - vrije dag! – weer mooi weer. Nu maar hopen dat ze gelijk hebben.

Trainen?
Zondag geweest, donderdag staat het weer in de planning, ik denk krachttraining gecombineerd met cardio. Vrijdag ga ik ook trainen, dan wil ik de circuittraining van P doen en daarna Body Balance.

En vrijdag over een week?
Weer wegen.

Totaal: 65 dagen

Hard werken

Het is zaterdag. Ik blijf te makkelijk voor mezelf. Vrijdagavond een zeer gezellige avond bij een bevriende toneelvereniging: een paar wijntjes, hapjes die daar overvloedig op de bar worden gezet. Allemaal erg lekker, maar ik ben weer genoeg uit de band gesprongen.
De teller in de agenda geeft aan dat ik over 10 dagen een afspraak heb met een zekere P die waarschijnlijk wat weifelend gaat kijken als de weegschaal niet onder de 85 kg gaat aangeven. De bestraffende blik ga ik mezelf geven.

Ik had het al eerder gezegd en ik blijf het zeggen: ik moet het zelf doen. Maar toch, het stemmetje blijft. Qua trainen lukt het wel, ik zit op drie keer in de week, gebruik de schema’s die ik al eerder heb gehad van P en werk me in het zweet. Eeuwige twijfelkont die ik er ben.

Op deze dag heb ik een afspraak met de schoonheidsspecialiste en daarna met goede vriendin W voor de verbouwing van haar keuken. Als ik daar aankom zijn vier mannen en twee vrouwen mega druk bezig met de laatste loodjes. Er is een groot gat waar de keuken is geweest. De restanten liggen in de container beneden. Ik geef geestelijke bijstand, knuffels met ontzettend schone wangen en kaas en worst voor voedering van de hongerige arbeiders. De zaterdag word afgesloten met pannenkoeken – ik kan maar niet aan die spelling wennen – en twee glaasjes rosé. Gelukkig houd ik niet van dessertwijn, dat betekent een verleiding minder, geef mij maar droge wijn.

Zondag is weer een trainings-dag, en ondanks het feit dat ik ontzettend diep en lang heb geslapen en me niet helemaal lekker voel, ga ik naar de sportschool. Wel een aangepast schema, want ik voel me nog steeds niet top.

De weg naar huis is duur. Sportschool is op de derde verdieping van een gebouw waar ook een C&A is gevestigd en ik besluit zuchtend maar even naar een spijkerbroek te kijken. De oude wordt wat vaal en dun hier en daar. Tot mijn vreugde pas ik zonder al te veel moeite in een maat 42! Uit pure blijdschap koop ik ook nog een ontzettend leuk, suède-achtig kort blauw jasje.
Het is een mooie dag…


Totaal 63 dagen

Twijfel, salades en wachten

Twijfel, twijfel, twijfel, blog ik als ik het verhaal niet online kan zetten? Vanaf zondag ben ik offline, op mijn werk ga ik niet bloggen, dus thuis zit ik alleen een verhaal te tikken.

Geen P en ik merk meteen dat ik wat makkelijker word, terwijl we wel een afspraak hebben: doortrainen en afvallen. Zorgen dat de weegschaal op de 28ste augustus onder de 85 kg komt. Moet ik wel zelf wat aan doen.

Aan mijn omgeving ligt het niet. Vandaag (dinsdag) op het werk had ik geen mij uit toelachende collega’s, maar we zaten zusterlijk met zijn drieën aan de salades. Ik kwam zelfs op nieuwe ideeën toen één van de collega’s een avocado aan stukken sneed. Dat is ook lekker.

Nu nog even op tijd wakker gaan worden, zodat ik ook ’s ochtends wat oefeningen kan doen, iets dat ik al weken van plan ben. Maar ja, als ik elke ochtend door de wekker heen slaap, heb ik daar geen tijd voor.
En als ik dan vervolgens meteen aankleed, koffie maak en ga ontbijten, kortom, het gewoon vergeet, dan heeft het ook geen zin.

Woensdag. Wachten, wachten, wachten op die monteur van bedrijf Z. En dan maar hopen dat het echt iets is en hij niet binnen vijf minuten klaar is met het omzetten van een knopje. En gelukkig! Het is wat! Een kabeltje tussen modem en muuraansluiting dat heeft besloten het op te geven. Nieuw kabeltje en de boel is weer verholpen. Aan het roze beeld van de tv kan de man helaas niets doen. Ja, een andere tv kopen, hij komt het alleen maar tegen bij Sony tv’s. Toch maar die Staatsloterij winnen.

Voordeel van vroege monteur: tijd om te sporten. Heel rustige sportschool, ruimte genoeg om van alles te doen, heel rustig zwembad, geweldig.
Daarna even wat te eten gehaald om te voorkomen dat ik twee dagen achter elkaar aan de peentjes zit. Naar huis, natuurlijk meteen te lang achter internet, Twitter inhalen, Facebook inhalen. Croissantjes gekocht bij de Hema, de eerste in weken tijd en ze zijn lekker. Ben er niet zeker van of ik ze bij zondes moet tellen.

De wijntjes van vanavond moet ik wel bij de zondes tellen. Ik laat me overhalen om één, echt maar één drankje te doen bij de kroeg, dat wordt dus één en één. Volgende week ga ik dus echt niet mee. Het moet geen gewoonte gaan worden. Het was wel gezellig, één van de toneelvrienden was net terug van vakantie en vertelde er druk over, vooral over die 4 uur die het zijn gezelschap had gekost om 8 km van de veerboot uit Noorwegen ver te komen. Paar wegopbrekingen, naast elkaar, na elkaar, boven elkaar.
Maar morgenochtend om half zeven weer een hoop herrie naast mijn bed. Naar bed.

Totaal 59 dagen

Traditie

Het wordt traditie. De eerste dag van de week bloggen en de rest van de week niets. Maakt niet uit. Het is een verschil met in het begin toen ik elke dag blogde, maar ja, eten blijft niet interessant.

Symbolisch
Ik heb symbolisch in mijn agenda afgeteld naar 28 augustus. Elke dag een nummertje. Neurotisch? Ja, wel een beetje, maar ik kan gezond neurotisch zijn op zijn tijd.
Ik wilde ook nog kijken naar een oplopende nummering vanaf het begin in mijn agenda, maar dat lukt niet automatisch en ik ga niet elke dag een nummertje in mijn agenda zetten. De nummering in het blog moet maar voldoende zijn.

Spierpijn
Twee trainingen achter elkaar krachttraining. Leuke zware dingen op mijn schouders en dan squatten en tillen. Of op je rug op een bankje liggen en zo’n stang tillen, waarbij je borstspieren denken, gut, meid, wat doe je nu weer. Ik heb dus spierpijn in mijn schouders en borst. Mijn benen voel ik altijd wel als ik weer een half uur op die loopband heb gestaan.

Zondes
Vier zondes, waarvan twee op woensdag. Mijn woensdagkokkin heeft vakantie, dus ook van koken. Met een vriendin van toneel heb ik afgesproken te gaan Koemannen, Haagse taal voor snackbar Koeman. For the record: ik heb van die patat en hamburger - het eerste fastfood in twee maanden – genoten.
Regisseur is jarig deze woensdag, dus dat wordt weer een bezoek aan de kroeg, een andere dit keer. Met dezelfde vriendin spreek ik af het bij twee wijntjes te houden. Na de kroeg kloppen wij uitgebreid op elkaars schouders: het is bij twee wijntjes gebleven.
Vrijdag heb ik eerst een rondleiding op het Lange Voorhout bij de jaarlijkse beeldententoonstelling, dit keer gericht op Vlaamse beeldhouwers, er staan hele mooie dingen. Beelden aan zee wil ik ook nog bezoeken, daar staat de rest.
Daarna ga ik eerst even naar huis om te lunchen en thuis besluit ik tot zonde nummer drie: niet trainen. Ik ben eigenlijk gewoon moe. Dat is voor het eerst in twee maanden tijd dat ik oversla.

Zaterdag Catandag. Het wordt maar één spelletje vanavond omdat we ’s avonds naar de verjaardag van een gemeenschappelijke vriend gaan. Heerlijk in de tuin bij een kroeg waar hij graag komt en daar komt zonde nummer vier van de week: drie witte wijntjes.

Zondagtraining
Ik voel aan mijn lijf dat ik eigenlijk geen zin heb en ga toch. Schema van P voor de apparaten gedaan. Tel de loopband erbij: 10 minuten opwarmen op 6 km per uur, na de training nog 20 minuten met de helling op 6 en een snelheid van 5 km per uur. Zwaar, gewoon zwaar. Natuurlijk voel ik die wijntjes. Het zwembad is daarna wat fris, maar wel lekker en niet overdreven druk.
Note to self: schema van P uittikken en printen op zonder-leesbril-grootte.

Dit blog kan ik niet online zetten, mijn modem laat het ineens afweten, geen internet, geen telefoon, firma Z bellen met een prepaid mobiel. Misschien moet ik toch een keer een abonnement nemen.

Totaal 56 dagen

Mooi getal

Het tellertje onderaan de pagina staat op 50. Mooi getal. Een ander mooi getal: de helft van dat aantal dagen mag ik in de komende maand alleen trainen. CRISIS!!!

Ok, overdreven.

P gaat op vakantie. De bofferd gaat met zijn vriendin naar Curaçao. Zou ik ook wel willen. Door agenda-technisch gedoe was vandaag mijn laatste training met hem en heb ik pas op 28 augustus weer een training. Ik mag het even alleen doen. Mijn laatste keer wegen was dus vandaag, we gaan pas weer op 28 augustus op de weegschaal staan. Het was 86,9 kg. Ik heb met P afgesproken dat ik qua eten week 2 en 3 pak en dat ik op die 28ste augustus onder de 85 kg kom. Spannend.

Totaal 50 dagen

De rest van de week

Dinsdag en woensdag
Laat ik voor deze dagen volstaan met de mededeling dat het regende. En daar krijg ik een heel slecht humeur van, zeker in juli. Met mijn voornemen voor deze zomer: vrije dagen nemen, is het wel de bedoeling dat het mooi weer blijft.
Donderdag tot en met maandag heb ik vrij en dat is erg lekker.

Training
Vrijdag heb ik weer een afspraak met P. Hij en ik zijn zeer tevreden met het feit dat ik blijf afvallen. Niet zo daverend veel, 6 ons dit keer, wat mijn gewicht op 87,2 kg brengt, maar ik blijf afvallen en daar ben ik wel blij mee.
De training dit keer: krachttraining. Het doet me denken aan jazzballet van vroeger toen ik tiener was. De lerares vertelde altijd dat als je niets voelde het niet goed deed. Nou, ik voel genoeg kan ik zeggen. Allemaal spieren die ik weinig tot niet aanspreek. Schouders, borstspier, biceps, oef. Ik heb daarna nog wel energie genoeg om 50 baantjes in het zwembad te trekken. Weer een kilometer erbij.

Weekend
Twee dagen vrij nemen en je hebt een korte vakantie waarin je uitstapjes kan maken. Op de eerste zondag van de maand augustus wordt de Deventer boekenmarkt gehouden. Een boekenfestijn, dat gehouden wordt in de binnenstad en aan de IJssel. Ik ga er niet elk jaar heen, maar zo af en toe. Ik denk dat ik alle Engelstalige hoekjes wel heb gevonden, mijn oogst: een prachtige buit aan SF en fantasy boeken, waaronder een complete serie van drie.
Wel heb ik vandaag de sport overgeslagen, dat paste namelijk echt niet. Maar geen nood, dankzij agendaproblemen heb ik morgen weer een afspraak met P.

Qua eten heb ik een nieuw gerecht gevonden in de Facebook groep met koolhydraatarme recepten. Een ovenschaal vol met paprika, aubergine, courgette, champignons, knoflook, de laatste drie peentjes en twee stukken kippendij. Gisteren hetzelfde maar zonder peentjes. Lekker, maar wel veel. Laat maar weten als je het recept wil hebben.

Totaal 49 dagen

Wat eet ik?

Dat begint al om 5 uur in de ochtend, ik ben ergens wakker van geworden, ga er even uit, en drink een glas water. Om half zeven gaat wekker 1, vijf minuten later wekker nummer 2, beiden mogen een keer snoozen, dan ga ik eruit.
Het ontbijt is magere kwark met aardbeien en frambozen. Note to self: de aardbeien zijn behoorlijk rijp, die moeten op, wordt dus morgenochtend kwark met aardbeien. Ik drink er koffie bij.
Het is een typische maandagochtend, rommelig dus, ik vergeet de oplader van mijn fietsaccu en moet dus terug het huis in, maar dan ben ik toch op weg.
Als ik in Nootdorp ben, begin ik met koffie, daarna thee, ik drink vrijwel altijd groene thee met een klein beetje honing. Na de maandagse vergadering gaat er een kiwi naar binnen en nog een thee.

Lunch, dit maal sla, tonijn, komkommer, fijngehakt sjalotje, tonijn, tomaat en augurk. Een collega die me nog nooit heeft zien hakken noemt het een prima salade. Een andere collega die de hond in de pot heeft gevonden in het bedrijfsrestaurant, kijkt of ze met me mee wil eten.
Na de lunch een cappuccino en de eerste halve liter water gaat er in. Ik haal weer thee. Ik heb het druk met van alles en nog wat, maar bij de eerste geluiden van een enorme regenbui kijk ik toch even wantrouwend naar Buienradar. En ja hoor: weerbericht: meer herfst dan zomer.
Ik moet wat vroeger weg dan anders: het bestelde boek van vorige week afhalen, maar voor die tijd gaat er nog een halve liter water in. Op weg naar Den Haag blijft het gelukkig droog. De boekhandel in de stad pakt het boek netjes in, onderweg naar huis loop ik de supermarkt in, even wat vergeten dingen halen. Er gaat ook een bus Pringles bij, en dat was toch wel een beetje fout. Thuis wil ik er een paar nemen en voor ik het weet zie ik de bodem in dat ding. Nou weet ik weer waarom ik die dingen niet moet kopen.

Het avondeten: in stukken gehakt varkenshaasje met bloemkool en peen. Behoorlijke maaltijd. Na het eten: koffie en nog een grote bak thee. Het voornemen is er iets vroeger in liggen dan gisteren, omdat ik in de ochtend de grootste moeite heb er uit te komen. Ondertussen moet nog wel even de sporttas voor morgen klaargemaakt worden en de lunch voorbereid.
Ik neem er nog maar een groot glas water op en verdwaal in onzindingen op internet, ja hoor, weer laat.

Totaal: 43 dagen

Dit was de week

Maandag
Druk, druk, druk. Tussen alle bedrijven door ook nog eten, ik mag deze week weer koolhydraatarm, dus ook geen fruit tussendoortjes en die mis ik wel een beetje. Ik heb radijsjes en snoeptomaatjes als alternatief. Ik merk aan de versterkte smaak van de radijsjes dat ik veel minder zout in mijn eten gooi. Thuis ben ik bezig met #blogpraat en zelf ook nog bloggen en daarmee is de avond voorbij. Dit blog vergeet ik even deze avond.

Dinsdag
Weer gezellig druk op het werk en ’s avonds naar de sportschool. Omdat ik zondag niet heb gesport, ga ik vanavond en donderdag trainen en dat betekent dus dat ik ’s avonds laat thuis ben. Ik zak voor de tv, kijk drie afleveringen van Grimm en blog niet.

Woensdag
De dag wordt ietwat slaperig besteed aan bellen en mailen over een afscheidscadeau voor een vertrekkende collega. Slaperig omdat het de vorige avond laat was en vanochtend erg vroeg.
Het is toneelavond. Eén van de toneelvrienden is jarig vandaag en we vertrekken na de repetitie naar de kroeg om zijn verjaardag in gepaste vorm te vieren. Het is weken geleden dat ik daar geweest ben. De jarige zorgt goed voor ons, Op wonderbaarlijke wijze zijn de glazen nooit leeg en midden in de nacht ontdekken we ineens dat het wel erg laat is, of erg vroeg, hoe je maar wil zien. Voor mij is dat niet erg, want ik heb met vooruitziende blik donderdag vrij genomen. Maar er zijn mensen die gewoon moeten werken. Dat wordt moeilijk denk ik.

Donderdag
Heel rustig, heel rustig begonnen. De woensdagavond was lang en gezellig en werkt nog even door. Trainen vandaag en al bij het roeien merk ik dat het moeizaam gaat worden. Toch ook maar de trap from hell gedaan, al was het alleen maar om mezelf duidelijk te maken dat woensdagavonden als die van gisteravond niet herhaald moeten worden. Bij de intervaltraining voel ik alle wijntjes van de woensdagavond in mijn benen. Het is lang geleden dat ik hijgend de intervaltraining beëindig, maar dat gebeurt toch echt vandaag. Daarna nog een half uur de loopband, ik kies altijd strategisch de loopband die bij de tv met National Geographic staat, altijd interessante programma’s.
Zwemmen, ook saai, maar ik heb het grootste gedeelte van de tijd het bad voor me alleen en besteed de tijd aan uitrekenen welke afstand ik al heb afgelegd in dit twintig meter bad. Alleen de laatste week al minstens 2 kilometer.
Morgen weegdag, maar ik houd me maar overeind aan het adagium van de Weight Watchers: God straft meteen, de Weight Watchers een week later.

Vrijdag
Jawel, de weegschaal op de sportschool straft ook een week later, 87,8 kg, 6 ons eraf. P vraagt of ik er tevreden mee ben, ja, ik ben er tevreden mee. We gaan beneden bij de ingang een conditietraining doen, boksen, touwtjespringen, trap op en af, dat ding lijkt alsmaar hoger te worden naarmate je hem meer beklimt. P merkt aan het eind van de training fijntjes op dat het niet zo makkelijk gaat, goh, hoe zou dat nou toch komen. In de kleedkamer hijg ik uit, één van de andere trainers valt het op dat ik blijkbaar nogal moe ben, ze vraagt of het allemaal goed gaat. Ja, als ik even uitgerust ben wel. Daarna nog even het zwembad in, valt goed te doen, weinig mensen.

Zaterdag
Het stormt. Ik doe makkelijk vandaag, ik doe lopend de boodschappen, ben bang dat ik op de fiets wegwaai. Schuif dan op de bank en ga Grimm kijken. Midden in de nacht sluit ik het tweede seizoen af.

Zondag
Net op tijd uit bed om te ontbijten en richting sportschool te fietsen voor een les Body Balance. Daarna nog even een half uur loopband om de drukte in het zwembad te ontlopen. Maar dat is een mislukte poging, want het is nog steeds druk, na tien baantjes met lastige zwemmers geef ik het op.
De rest van de dag wordt toch weer even Grimm kijken, ondanks alle andere dingen die ik eigenlijk nog moet doen. Eén ding doe ik wel: menu van de komende week bepalen en kijken wanneer ik ga sporten.

Totaal: 42 dagen

Weekend: niet helemaal fijn

Zaterdag
Lekker weer, wasje gedraaid, cadeaubonnen uitgegeven aan een nieuwe rugzak, boek uitgelezen, ’s avonds twee films gekeken, lekker gegeten. Kortom goede dag.

Zondag
Wat ben ik ontzettend ziek wakker geworden, mijn maag is van streek, ik zweet en heb het koud, nee, heb me wel eens beter gevoeld.
Na een uurtje rommelen besloten de sport vandaag maar te laten schieten, gaat hem niet worden vandaag. Heb wel meteen voor de rest van de week ingepland.

Zondagmiddag
Het kost wat tijd, maar dan heb je ook wat. Zo tegen het eind van de middag, na een uurtje slapen en wat fruit eten, ben ik weer het vrouwtje.
Ik heb net mijn eigen blog na zitten lezen en ontdekt dat ik in de tweede week mijn nijvere diëten heb geanalyseerd en daarna eigenlijk niet meer, terwijl ik toch al vijf weken bezig ben.

Wat is eraf?
Sinds ik begonnen ben met koolhydraatarm eten in totaal 4,7 kg. Tot mijn grote vreugde ben ik voorbij de magische 90 kg gekomen. De volgende grens is 85 kg. Het werd tijd. Ruim een jaar geleden ben ik begonnen met de trainingen bij P en woog ik boven de 100 kg. Precies weet ik het niet, ik wilde namelijk niet kijken, ik vreesde al het ergste. De keer daarna keek ik wel en woog ik 100,8 kg. Zo, genoteerd. Dat maakt dus ruim 12,4 kg in een jaar. We gaan zo door.

Voeding
Ik vind het lekker. Ik had verwacht dat ik brood zou missen, maar dat valt mee. Ja, het is een stuk makkelijker een paar boterhammen in een lunchdoos te stoppen dan sla, komkommer, tomaat, etc. maar het is wel lekker en gevarieerd. Bij het diner mis ik wel eens de aardappeltjes, pasta en rijst. Dan is het toch wat lastiger om gevarieerd te eten en ben ik de gewokte kipfilet wel eens zat.

Bloginspiratie
Veel, heel veel, niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, waar ik in totaal al 11 stukjes heb gepubliceerd. Vorig jaar waren dat in totaal 8 stukjes. We gaan zo door.
Op dit blog zit ik ondertussen voor dit jaar op 27 stukjes, deze maakt 28, wat mijn record is voor dit blog. In het eerste jaar (2009) schreef ik 16 stukjes. 2009 was sowieso een vruchtbaar jaar, want op mijn andere blog publiceerde ik toen 33 blogs.
Het writers block lijkt daarmee wel over. Gewoon doorschrijven dus.

Totaal: 35 dagen

De rest van de week

Na vier dagen
Dinsdagavond besloten dat ik geen tijd had, woensdagavond had ik ook geen tijd, vervolgens werd het donderdag ook niets, want ik vergat het eigenlijk en nu is het vrijdag: blogdag. Maar het was vandaag ook trainingsdag en weegdag en een goede dag: 88,4 kg. Het trauma van de vorige week is weg.
OK, het zat me dus een beetje hoog.
Ik baalde een beetje ontzettend omdat ik me dus keurig aan alles had gehouden, nergens had gezondigd en vervolgens aankom.
Ook heb ik de trainingen opgevoerd naar drie keer per week.
En ik word dus een beetje fanatiek.

Pas op de plaats
Het is wel goed om af en toe weer een beetje perspectief in te bouwen. En terug te gaan naar normale motivatie, namelijk, het is ook gewoon lekker om te trainen. Vandaag was veel, in hoog tempo, #tongopdeschoenen, maar daarna voelt mijn lijf zo lekker. Daarna is het ook heerlijk om puur voor ontspanning even het zwembad in te duiken waar het op een doordeweekse dag overdag heerlijk rustig is.

Wat nu?
Zo doorgaan, genieten van het mooie weer en de zomer, heel veel boeken lezen, nog meer afvallen, en nog meer trainen. Het zou leuk zijn als ik een trainingsmaatje zou krijgen, maar dat zit er bij de beide beste vriendinnen M en W niet in. Die zijn totaal niet gemotiveerd.

Totaal: 33 dagen

Maandag, regendag

Het was weer blogpraat vanavond en ik vertelde het al, ik krijg meer inspiratie met mooi weer. Dit herfstachtige weer – oh gruwel – kan me absoluut niet inspireren.
Wat me wel inspireert is het weerbericht dat 28 graden voorspelt voor donderdag, oh, wat hoop ik dat het KNMI eens een keer gelijk heeft. Ik heb al vrij genomen.

Verder: rustige, heel rustige dag. Een mail versturen en aan de out-of-office berichten zien dat het halve kantoor op vakantie is. Een mail krijgen van iemand die een paper wil en daar bijna een ronde dansje over maken: de enige vraag van vandaag. Blij zijn met de omslagdoek omdat het nog steeds niet te houden is van de kou op het kantoor. Toch maar eens tellen wat ik allemaal eet op een dag omdat het wel erg veel lijkt. Zeker bij de lunch zit ik met een vol geladen bord.
Het lunchbord van vandaag: peentjes, komkommer, gekookt ei, tomaat, augurk, sla. Dat onsje van vorige week: allemaal spieren? Of toch ordinair wat teveel gegeten?

Totaal: 29 dagen

Weekend, twee dagen

Zaterdag
Lastige dag, werd om 7 uur wakker, dacht “ik draai me nog even om” en werd om 9:45 weer wakker. Beetje lastig als je met een vriendin om 11 uur in Utrecht hebt afgesproken. Slaapdronken heb ik opgebeld en de afspraak verzet en eigenlijk is dat maar goed, want om 13:45 ben ik nog steeds niet helemaal bij. De dag van gisteren werkt blijkbaar nog even door.
Heb de rest van de dag doorgebracht met rommelen, even de stad in op zoek naar een boek – ik heb er namelijk nog niet genoeg– door naar Kwantum om een besteld gordijn op te halen. Heel stout in de stad een McDonalds ijsje genomen, was erg lekker, heb ervan genoten.
Wel mooi zo’n weekend, tijd voor bewerkelijke lunches waarbij je dingen moet bakken en koken. Alleen jammer dat die wok garnalen met knoflook zijn gemarineerd, de hele koelkast ruikt ernaar.

Zondag
Psychologische vraag voor in de sportschool. Hoe komt het dat als je met een trainer bezig bent, iedereen de spullen met rust laat waarmee je aan het trainen bent, en als je alleen bezig bent, iedereen rustig de spullen gebruikt? Zat ik me vanochtend af te vragen. Het ging allemaal wel, maar als je elke keer dingen weer moet instellen is het wel lastig. En het was toch niet of ik mijn territorium niet had afgebakend.
In ieder geval lekker getraind, veertig baantjes gezwommen en daarna naar huis voor een nieuwe bewerkelijke lunch. Gumbo volgens het menu, in tien minuten klaar. De kikkerprinses leest nu bestraffend mee, want ik denk dat het wel wat langer duurt. Wel lekker. Het menu voor de komende week is al genoteerd. Twee lastige dagen, dinsdag bestuursvergadering van toneel en eten bij één van de bestuursleden. Woensdag weer bij mijn vriendelijke woensdagse kokkin, die het leuk vindt om er rekening mee te houden. Donderdag wil ik vrij nemen, dan wordt het schitterend weer volgens het weerbericht. Lang weekend.

Totaal: 28 dagen

Perspectief

Dat is wat bij me opkwam toen ik even in het zwembad hing uit te rusten. Vijftig baantjes getrokken na de training in plaats van de twintig die ik de laatste tijd deed. Me te pletter getraind in een circuittraining die P had opgezet. Geen krachttraining deze week. En waarom perspectief en vijftig baantjes? Vanwege die ene ons die ik deze week was aangekomen. Ja, geen kilo afgevallen, maar een heel ons aangekomen. Wauw. 

Pers-pec-tief dus. En dat kan ik zoeken in dat vetpercentage dat sinds ik hiermee bezig ben met 5% is afgenomen. Het feit dat mijn tong op mijn schoenen hangt na de training, maar ik veel sneller hersteld ben. Mijn kleding zit veel ruimer. Ik heb veel meer energie en doe veel meer, bijvoorbeeld bloggen. Mijn inspiratieloze periode is niet meer om het zo maar te zeggen. Dit blog heb ik in tien minuten tijd geschreven.

Perspectief dus en niet bij de pakken neer gaan zitten vanwege één idioot onsje.

Totaal: 26 dagen

Donderdag is beter

Ja! Wakker nog voor de wekkers! Meteen opstaan is dan weer iets te veel gevraagd, maar ik maak tempo vanochtend. Het ontbijt is roerei met paprika en champignons. Lunchspullen in mijn tas en om 7:40 zit ik op de fiets. Om 8:20 fiets ik met een rotvaart de garage in richting fietsenhok. Mijn timing is uitstekend, het gaat net regenen.

Het zonnescherm doet weer een jojo na. De zon schijnt af en toe heerlijk en daar gaat het scherm naar beneden om vervolgens weer fijn naar boven te gaan als er twee wolken verschijnen. Dan gaat de zon weer schijnen en kan je erop wachten dat het rotding na verloop van tijd weer naar beneden gaat.
Kiwi tussendoor. Bezig met het uitermate frustrerende examen van een verplichte cursus, ik maak voortdurend 1 vraag van de 10 fout en ik moet 100% halen.
Ik verlang naar de lunch.

Lunch: het is kliekjesdag, het wordt dus sla met tonijn, peentjes, komkommer, sjalotje, augurken. Nieuwe collega aan de tafel die zich kan verbazen over mijn lunch. Hij vertelt dat hij ook moet letten op wat hij eet. Het is nog niet zo erg bij hem, de pizza’s blijven niet aan zijn heupen plakken als hij die eet.

Na de lunch een nieuwe poging voor het examen, weer gezakt, maar nu krijg ik hulp en kom ik er eindelijk doorheen. Yessss. Andere nuttige dingen doen. Waaronder gewicht heffen met ‘The Atlas of New Librarianship’ van David Lankes die ik had aangevraagd en binnen is gekomen.
Lijkt me een reuze interessant boek en een onderwerp voor mijn andere blog.

Deze avond ook weer kliekjesavond, sperzieboontjes en sugar snaps met kip, beetje kruiden, marineren in ketjap en in de wok gooien, het is zo klaar.

Morgen trainen, ik heb vanavond allerlei nieuwe sportkledingstukken uitgepakt, was hoognodig. Eén van mijn sportbroeken was grijs geworden van het vele wassen.
Vanavond heb ik me voorgenomen wat rustiger aan te doen en een beetje bank te hangen en tv te kijken, wat ik de hele week nog niet gedaan heb, dus ik publiceer dit vroeg vanavond.

Totaal: 25 dagen

Woensdag is niet altijd goed

De wekkers waren niet leuk vanochtend, slaperig ontbeten (kwark met wilde perzik), slaperig lunch ingepakt, slaperig tas ingepakt, slaperig op de fiets gestapt, ietwat wakkerder als ik na vijf minuten terug fiets: was wat vergeten. Het is weer zo’n dag. Ik had in mijn bed moeten blijven.
Halverwege weet ik dat zeker als ik onder een brug schuil voor de regen. De collega die naast me stil houdt is het helemaal met me eens. We fietsen door als het weer wat droger is, maar vlak voor de finish kunnen we het weer vergeten. Regen.

Op het werk heb ik eindelijk tijd voor achterstallige dingen. Er gaat een kiwi in als mijn maag begint te rommelen. De lunch is sla met geitenkaas en avocado. Noodzaak dit keer, anders kan ik die weggooien. De collega’s zijn ondertussen gewend aan het snijwerk, dus die kletsen gewoon door.

In de middag nog meer achterstallige dingen. De vakantie lijkt al gestart, want er zijn vandaag gewoon geen vragen. Ik spreek de collega van gisteren nog even en zij is ook gestart met diëten. We zijn het er over eens dat koolhydraatarm eten goed te doen is.

Aan het eind van de middag inpakken en naar woensdagse kokkin-vriendin die heel lief heeft gekookt: broccoli, sperzieboontjes, kip en aardappelen voor de anderen. Ik pik wat mee van de kaassaus die ze ook nog heeft gemaakt. Iedereen klaagt vandaag over energiegebrek en moeheid en op de toneelrepetitie is het nog erger. We hebben een korte repetitie en stoppen om 9:15. De anderen gaan nog even naar de kroeg, ik ga naar huis. Blog afmaken, lunch klaarmaken voor morgen en naar bed. Kijken of ik ietsje kan bijslapen.

Totaal: 24 dagen

Van dag tot het einde van de dag

6:30: wekkers, 1 heel luide, de ander, vijf minuten later – het wake up light – een tsjilpend vogeltje. Het licht gaat niet aan, is irritant en bovendien word ik niet wakker van dat wake up light.
Ontbijt: kwark met aardbeien en koffie, laatste restanten voor de lunch uit de koelkast en de hele zooi in mijn rugzak.
7:30: de deur uit, naar het werk
8:20: op het werk. Beginnen met koffie, daarna veel thee, veel water, een kiwi tussendoor. Ruzie met een PDF die niet wil downloaden. Langzaam vernikkelen omdat het gebouw weer eens koud is. Wonderlijk toch als het buiten mega warm is. Gelukkig heb ik een omslagdoek meegenomen.
12:30: lunch: sla, avocado, kip, tomaat, paprika, lente-ui, klein beetje dressing, één tomaat overgehouden. Bleek toch wel veel te zijn, twee tomaten. Na de lunch een cappuccino.

In de middag weer een overdosis thee, water en werk. En ik heb nog een kiwi en een appel over voor tussendoor.
Om 16:45 inpakken en ietsje later wegwezen dan de bedoeling is, ik kom een collega tegen die ziet dat ik wat kilo’s mis. Ze wil weten hoe ik het gedaan heb, ze was drie maanden gedetacheerd in het Midden Oosten en is thuis gekomen met vier kg erbij.
Om 17:30 sportschool, 1000 m roeien, 5 minuten de trap uit de hel die ik toch stug doe omdat ik er niet tegen kan dat ik het zo’n rotding vind en de loopband. Eerst 6 minuten intervaltraining – afwisselend lopen 4 km p/u, rennen 9 km p/u, elk 30 seconden. Daarna 30 minuten lopen op 5 km p/u en helling 5,5, dat schroef ik halverwege wat omlaag, maar aan het eind heb ik het wel warm gekregen.
Daarna nog even zwemmen in een druk bezet zwembad, maar dan krijg ik honger en wil ik naar huis, eten.
Kan iemand me vertellen waarom het zo idioot hard waait?

Thuis is het even puzzelen bij het visje dat ik die ochtend al uit de vriezer heb gehaald. Het worden peentjes en sugar snaps, even koken, vervolgens even wokken met kruiden, lekker eten.
Hangen vanavond. Ik ben moe van de training, heb weinig zin om tv te kijken, was van plan vanavond te schrijven aan beide blogs.
De lunch van morgen moet nog worden voorbereid en mijn inspiratie stopt plotseling. Ik verdwaal op Pinterest in een poging mijn inspiratie terug te vinden. Een illustratie voor mijn blog vind ik nog niet, wel andere leuke dingen. Dan maar mijn verhaal van een volle dag publiceren.

Totaal: 23 dagen

Elke dag een nieuwe

Titel dus… Een uitdaging.

Wederom een korte blog. Vooral omdat ik vannacht slecht heb geslapen en dat merkte ik toen ik weer thuis was en iets uit mijn handen liet vallen. Ik viel uit tegen mezelf, dat was niet mooi meer. 

Alles staat al klaar voor morgen, lunch behalve dat wat uit de koelkast moet komen, sporttas voor morgenavond, dus hierna: naar bed.

Ik heb vanavond wel even tijd genomen om het menu voor deze week te bestuderen. Iemand lijkt het in de winter gemaakt te hebben en had ook teveel tijd om handen. Konijn? Rode kool? Lunches waarbij je van alles moet koken? In een half uur lunchpauze zeker. Duh, die kok werkt niet.

Dat wordt dus eigen creativiteit, slarecepten die ik van een collega heb gehad en geen Flappies. Morgen iets met avocado en kip.

Als iemand nog koolhydraatarme lunchrecepten voor me heeft, houd ik me aanbevolen.

Totaal: 22 dagen

Week 3, dag 7

Afsluiter van week 3. Het wordt een korte blog.

Vanochtend wezen sporten en het hele schema krachttraining van P doorgenomen plus het stukje opwarming en nabrander in de vorm van lopen. Dat was wel even wat ja, het zal me toch wel even moeite kosten daaraan te wennen.

Vandaag was ook een Catan-dag, reuze gezellig om de hele groep vrienden weer te zien en bij te kletsen. Mijn strategie uitvoeren ging niet helemaal geweldig, ik ging voor de winst en eindigde in beide spelletjes met zwaar verlies, zeker het tweede spelletje kon ik helemaal niets voor elkaar krijgen.

Het eten was bijzonder heerlijk, vriendin had namelijk paella gemaakt met reuzengarnalen en kippenvleugeltjes en andere lekkernijen, waar ik onbehoorlijk veel van op heb en van heb genoten. Zoals we vroeger bij de Weight Watchers al zeiden: als je zondigt, moet je er ook van genieten. Ook het ene glaasje rode Port dat ik heb genomen: ik heb er van genoten.

Nieuwe week, nieuwe kansen.

Totaal: 21 dagen

Week 3, dag 5 en 6

Vrijdagavond lag ik al in bed toen ik me bedacht dat ik vergeten was mijn blog af te maken en online te zetten. Dat was nou jammer, want geeuwend en wel besloot ik er ook niet meer uit te komen, het was toch al na middernacht.
Daarom: een blog over twee dagen,

Vrijdag
Vrijdag, sportdag, weegdag en een feestdag! 89,2 kg! Ik zit onder de 90 kg!
En ook alles maar weer eens taille, heup, en dijen opgemeten, had ik zes weken geleden gedaan toen ik begon met de Weight Watchers. En ook daar zitten behoorlijke verschillen tussen. Dat ga ik even niet bloggen, nog iets te confronterend.

Zaterdag
Had ik al gezegd dat ik van het mooie weer geniet? Ik vind het heerlijk, kom er helemaal van bij en krijg er enorm veel energie van. En dat helpt bij het sporten. Wat niet helpt is dat ik krachttraining mag doen. Pfffff. Gisteren was de eerste keer, morgen mag ik het zelf doen. En gisteren was pittig om een understatement te gebruiken. Het is ook saai eigenlijk, de laatste weken hadden we vooral aan conditie gewerkt door middel van circuittrainingen en dat was toch wel leuk en afwisselend.
Qua sport merk ik dat ik meer kan en ook meer doe. Mijn doelen worden wat scherper en ik ben ook fanatieker.
Deze week drie keer getraind, dat heb ik niet vaak gedaan. Die twee keer haalde ik de laatste maanden wel, die derde keer is een cadeautje. Komende week wil ik het weer doen, maar die derde keer doe ik cardio in plaats van krachttraining.

En? Nog iemand fanatiek bezig?

Totaal: 20 dagen

Week 3, dag 2-3-4

En zo blog je elke dag, en zo blog je een paar dagen niet. Ik had er gewoon geen tijd voor. Druk op mijn werk, zo druk dat ik geen aantekeningen kon maken, wat normaal nog wel lukt. En druk in mijn sociale leven. Etentje dinsdagavond, toneel op woensdagavond en vanavond was ik pas rond half 8 thuis omdat ik eerst had gesport.

Gaat het goed?
Ja, het gaat lekker, zelfs met etentjes waar ik me braaf houd aan glazen spa rood. Het helpt ook wel dat diverse mensen me vertelden dat ik er zo goed uit zag. Ik voel me namelijk ook goed en heb enorm veel energie. Zelfs in de pufhitte die we op het moment hebben. Een heuse hittegolf. Hoe heerlijk is dat? Heerlijk dus.

En sport?
Vanavond naar de sportschool geweest en voor de tweede keer deze week gesport. En morgen heb ik een afspraak met P, weer sporten. Krachttraining morgen en volgens P gaan er dan centimeters af. Waarschijnlijk 1 tegelijk, maar dat gaan we wel zien. Ik word verondersteld het ook zelf te gaan doen, dus dat wordt goed opletten morgen.

En gaan we nog leuke dingen doen?
Zaterdag afspraak om in een heerlijke koele bioscoop ‘Pitch Perfect 2’ te gaan bekijken. Heerlijk zo’n kweelfilm en vriendin M is het daar helemaal mee eens.
Zondag met de hele vriendengroep – we zijn met zijn zessen tegenwoordig – Catan spelen. Kijken of we niet vast blijven plakken aan het bord. Wordt in ieder geval weer gezellig.

Totaal: 18 dagen

Week 3, dag 1

Net bij #blogpraat kwam de vraag, wat is het ergste met bloggen, iemand riep: titels verzinnen. Ik ben het er helemaal mee eens. Ik vind het al heel wat dat ik nu twee weken vrijwel elke dag heb geblogd en alleen het afgelopen weekend heb samengevat. Qua titels ben ik lui geweest en dat ga ik deze week weer doen met alvast excuses aan de lezers. Het wordt een fantasieloze titel en ik ga de dagen weer nummeren, dus dit is de derde titel.

Sport
Week 3 wordt de week van krachttraining, terwijl ik de afgelopen twee weken conditietrainingen heb gedraaid. Ik werd ook al gewaarschuwd door P dat er wellicht deze week aan gewicht niet zoveel zou afgaan, maar wel aan centimeters. We gaan het zien. Ik heb tot nu toe elke keer goed kunnen meedraaien met de trainingen, ook als ik zelfstandig aan het sporten was. Ik merk dat het beter gaat, ik kan meer aan, het gaat makkelijker. Ik blijf het ook leuk vinden.

Eten
Eten is leuk deze week, ik mag weer koolhydraten! Joepie! Ik mag weer fruit tot mijn grote vreugde, nog meer joepie! Alleen die alcohol wordt nog even vervangen door spa rood, en water, en thee. Ook morgen bij dat etentje, zucht, en zondag aanstaande bij de Catan middag, zucht.

Totaal: 15 dagen

Nieuwe week, dag 6 en 7

Crisis! Gisteren geen blog geplaatst!

Was ietsje te moe namelijk na het uitstapje van de toneelvereniging. Het is niet eens dat je zoveel doet, maar met zijn vijftienen de hele dag rondrennen in Utrecht, veel praten, veel lachen, veel melig doen, was uitputtend. Oh, en slecht voor een dieet.

En vandaag: moe. Sporten met een hindernis, namelijk een blaar op de zijkant van mijn voet die in een sandaal geen pijn deed, maar in een gesloten sportschoen wel. Dat werd dus een operatie met een gesteriliseerde veiligheidsspeld. Geen Body Balance, maar oefeningen, en wat minder lang dan anders omdat ik dus gewoon moe was. Daarna boodschappen met voorbereidingen vanwege de nieuwe week en wederom hindernissen, zoals denken dat ik mijn boodschappenbriefje was vergeten. Na naarstig zoeken bleek het rotding gewoon in mijn tas te zitten.
Ik mag weer fruit deze week, joepie, kiwi’s, appels, aardbeien, frambozen, heerlijk.

En het gaat goed, deze week mag ik weer wat koolhydraten en fruit, maar het blijft ’s avonds de lunch voor de volgende dag voorbereiden en bekijken wat ik per dag kan eten. Deze week ook weer een uitdaging: uit eten, maar dat heb ik de afgelopen weken al twee keer gedaan uitgebreid proostend met een spa rood, dus dat komt wel goed.

Totaal: 14 dagen

Nieuwe week, dag 5

Ok, de dag begon niet zo sterk, mijn lijf deed pijn aan alle kanten en dat heeft te maken met een zekere tijd van de maand. Dus ik was niet zo enthousiast om te gaan trainen, ik voelde me eigenlijk belabberd om het kort en duidelijk te zeggen.
Maar dan ben ik uiteindelijk blij dat ik toch heb doorgezet, want ik voel me stukken beter, dat is punt 1. En punt 2: 90,1 kg! Er is weer een kilo vanaf!!!!
Het is echt volslagen niet nodig om te zeggen dat mijn humeur daar toch wel een graadje beter van werd.
Van de training zelf werd ik niet helemaal blij, maar dat hoort er een beetje bij. Elke keer weer zo ver doorgaan dat je daarna bekaf op een bankje zit en denkt: “waarom doe ik dit?” Het lekkere gevoel daarna, daarvoor dus. Oh, en die kilo eraf, daarvoor ook dus.

Vanaf maandag een ander eetschema wat P vanavond gaat sturen. Ik ben benieuwd, morgen uitstapje met de toneelvereniging, dus waarschijnlijk wordt het een tikkeltje lastig om me ergens aan te houden.

Totaal: 12 dagen

Nieuwe week, dag 4

Het schema vandaag loopt iets anders dan ik me aan het begin van de week had voorgesteld. Was het eerst naadloos werk, trainen, eten, toneel, nu gaat er een gaatje tussen vallen. En dat is te danken aan het feit dat de wekker het vanochtend wel deed, maar ik er niet naar luisterde. Trainen sla ik dus vandaag even over. Niet zo’n ramp, ik was zondag geweest, en morgen ga ik ook weer. Even wat rust tussendoor is ook wel lekker.

De lunch vanmiddag: sla met gekookte eieren, tomaat, komkommer, ui, paprika.
Een andere collega komt erbij zitten. Ze lacht vertederd terwijl ik met mijn snijwerk bezig ben. Ach ja, ze heeft me nog niet bezig gezien, terwijl ik dus al anderhalve week aan het snijden ben. Onder de lunch krijgen we alles te horen over haar dochtertje van 2 die zo te horen in de peuterpuberteit is beland.

Het kantoor heeft een slechte timing vanmiddag. We krijgen te horen dat het water wordt afgesloten omdat de pompen worden vervangen. Op het moment van ontvangen van de mail is het water dus al afgesloten. #fail, ondergetekende wil eigenlijk nog wel water hebben, maar kan dat dus vergeten.

Het tekort wordt na 4 uur wel aangevuld, en om 5 uur mag ik huiswaarts. Even rustig aan doen in plaats van rennen. Iets maken met kip en constateren dat de olijfolie vrijwel op is, evenals de ketjap en nog wat dingen. Dat wordt morgenmiddag nog even boodschappen doen.
Vanavond mag ik nog in een theater gaan zitten, het eerste Haagse dialogenfestival dat om onverklaarbare redenen pas om 9 uur begint. Ik heb een leuke avond.

Totaal: 11 dagen

Nieuwe week, dag 3

Tien dagen bezig met een koolhydraatarm dieet. Wellicht tijd voor een kleine evaluatie.

Wat heb ik uitgevonden?
Dat geitenkaas lekker is. Ik liep er altijd voorbij want ik vond het maar een rare witte kaas en nu blijkt het dus erg lekker te zijn. Walnoten – die ik ook erg lekker blijk te vinden – erbij, en het is genieten.

Is het lastig?
Eigenlijk niet. Ik moest er even in komen en drie keer de recepten checken, maar nu doe ik het blindelings en varieer ik heel veel in de recepten. Dat ik ’s avonds even de keuken in moet duiken om de lunch van de volgende dag voor te bereiden, neem ik maar voor lief. Dat liever dan ’s ochtends.

Wat is er nieuw?
Mijn planning is verbeterd. Vroeger wist ik een beetje wat ik de week erop zou eten, nu plan ik het zo dat er voldoende variatie in zit. Ontbijt beurtelings kwark met walnoten, met muesli, met zonder, gekookt ei, roerei, etc., lunch met kip, tonijn, geitenkaas, eieren, ook weer etc.

Mis ik koolhydraten?
Het is af en toe lastig. Zoals gisteravond, dan zit je met zijn allen bij een Chinees en wil ik even wat te knabbelen en denk ik: koolhydraten. Voordeel van de Chinees: je kan kiezen of je rijst, nasi of bami erbij wilt en dat nam ik dit keer dus niet.

En drank?
Weinig koffie, veel thee, veel water, spa rood om het af te wisselen, nog meer water, thee en ga zo maar door. Het wijntje heb ik maar even laten staan, ik wil niet eens weten hoeveel koolhydraten daarin zitten.

Werkt het?
Nou, blijkbaar wel, ik voel me er goed bij en ik ben afgevallen. Zoveel dat ik er in deze tweede week fanatieker van ben geworden. Nu oppassen dat ik niet doorschiet in mijn enthousiasme.

Totaal: 10 dagen

Nieuwe week, dag 2

Blijk mijn linkeroog niet open te kunnen krijgen vanochtend, is merkwaardig, maar wordt verklaard door alle rotzooi die tussen mijn oogleden zit. Verklaart ook waarom ik gisteren al ruzie met de lens in dat oog had.

Tussen de sla-benodigdheden zit vandaag een stuk gerookte kip, lekker. Moet een mesje gaan lenen omdat ik mijn eigen mesje ben vergeten, maar het snijwerk gaat dan gesmeerd. De collega’s zijn er ondertussen aan gewend, lachen me niet meer toe en gaan rustig door met eten en kletsen over werkbeslommeringen.

De rest van de dag verloopt wat rommelig met een bespreking met mijn groepsleider en allerlei kleine dingetjes. Het soort waar je wel tijd aan kwijt bent, maar later denkt, wat was het allemaal.

Vanavond een uitdaging: uit eten, gelukkig in een wok-restaurant, maar het is een all-you-can-eat, wat ook weer wat sinister is. Ik kan heel wat meer eten dan ik ’s avonds daadwerkelijk eet. Wordt oppassen dus.

Maar het lukt wel. Ik hou me aan de vis en de garnalen en heel veel groente, kijk gefascineerd toe hoe een kok zeer bedreven alles in de wok gooit en ondertussen twee garnalen van me verliest. Het is allemaal zeer lekker en zeer gezellig. Dank zij verjaardagen die in de buurt gevierd worden, hoor ik niets van de toespraken voor de afscheid nemende collega’s, maar we zullen maar zeggen dat het mooie toespraken zijn.

Het enige nadeel: om 10 uur thuis, nog lunch voorbereiden, blog afmaken, lastige lens nog even in mijn oog houden, het wordt weer een latertje.

Totaal: dag 9

Nieuwe week, dag 1

Nieuwe week, nieuwe kansen, ik ga er gewoon weer voor deze week. Het was alleen wat moeilijk wakker worden vanochtend. Goed geslapen, heel goed geslapen.

Eén voordeel van de lunch ’s avonds voorbereiden, je hebt ’s morgens meer tijd. Om kwart voor acht draaf ik de deur uit, richting fietsenhok waar mijn elektrische fiets staat.

Om half negen zit ik op het werk en open mijn mail. Het is vrijdag druk geweest. De mailbox loopt weer over, maar dat heb ik gelukkig tegen het einde van de ochtend weggewerkt.
Er wordt meegedacht: een collega heeft foto’s gestuurd van sla-recepten. Met wat kunstjes zijn ze goed te gebruiken voor koolhydraat-arme recepten.
Bij de lunch zie ik drie collega’s die bewonderende geluiden laten horen over de 1,9 kg die eraf is. Ik heb voor vandaag tonijnsalade bedacht, maar dat is wel de salade met de meeste ingrediënten, dus ik ben weer 10 minuten bezig.
De rest van de dag heb ik het gewoon druk, het vieruurtje (restant van de komkommer en paprika) snij ik om half vijf aan stukken. Om vijf voor vijf krijg ik nog een mail die ik om kwart over vijf afsluit. Opruimen en wegwezen en helaas in de regen belanden. Klein leed. Niet stilgestaan om een foto te maken.

Het schema voor de rest van de week is wat lastig. Morgen uit eten voor twee afscheid nemende collega’s, gelukkig in een wok-restaurant, kan ik zelf nog bepalen wat ik eet. Woensdag bij mijn woensdagse kok, die er rekening mee houdt. En donderdag wil ik ook gaan sporten, maar is er ook toneel, dat pas om negen uur begint en tussendoor moet er nog gegeten worden. V&D heeft salades… Werk, eten, trainen en toneel loopt op die dag naadloos in elkaar over. Ik zit me af te vragen of ik niet een beetje te hard van stapel loop. Drie keer trainen in een week? Het zou wel een prestatie zijn. Ik laat het van mijn energie van de rest van de week afhangen.

Totaal: 8 dagen

Even wat anders, dag 7

Dag 7 alweer en ik zit te bedenken wat ik ga doen. Het plan was op de fiets naar de sportschool en daar de Zumba les en de Body Balance les doen, maar zoals het weer er nu uit, wordt dat met de tram naar de sportschool. Wat een baggerweer. En dat voor de langste dag van het jaar.

Baggerweer voorbij, naar de sportschool. Voor de eerste keer in jaren weer bij een Zumba-les, Zumba-les, Zumba-knoop tweet ik later. Half uur gedaan, toen eruit gelopen in stomme verbazing over wat ik eigenlijk aan het doen was. Daarna toch ook maar Body Balance gedaan en nog gezwommen, maar niet veel want ik had honger.
De zaterdag en zondag heb ik maar gereserveerd voor ingewikkelde lunches met dingen die je eigenlijk in de koelkast moet bewaren. Niet te doen voor doordeweeks, dus vandaag sla met rosbief en een dressing van rode tapenade die ik moet aanlengen met kokend water.
Diner wordt bloemkool met biefstukpuntjes gemarineerd in een mengseltje van kruiden en ketjap, ja ja, ik eet duur deze weken.

Mijn goede voornemen voor deze week: een beetje op tijd naar bed, en daarom zit ik dus om 2 minuten voor 10 achter mijn computer dit blog af te maken.
Ik beloof voor morgen een nieuwe titel.

Even wat anders, dag 6

Zaterdag: boodschappen, was, nuttige video’s bekijken over het bewaren van sla, menu voor de volgende week in elkaar draaien (makkelijk: groente, vlees) en voor de rest een makkelijke dag. De vriendin wiens keuken dit weekend verbouwd zou worden heeft het een maand uitgesteld, haar vriend heeft net een baan gekregen en wil zich even daarop concentreren.
Dus ik kan mijn dag besteden aan de was, boodschappen, vitrage bestellen bij de Kwantum en plannen voor de afwas. De afwas zelf komt denk ik morgen aan de beurt.

Vanavond weer toneel, hopelijk niet zo’n draak als gisteravond, daar heb ik over gedroomd.

Het nuttige eten houd ik tot nu toe goed vol. Ik begin zelf wat recepten te verzinnen. Het is heel makkelijk de bestaande receptenlijst zo te verbouwen dat ik elke dag wat anders heb. Heb wel het vermoeden dat die slag toch een beetje minder word als ik daar drie weken mee bezig ben, maar we zullen het zien.

En minder energie? Kan het nog steeds niet echt merken. Niet dat ik nu aan het hyperen ben, maar ik zit op redelijk normaal energieniveau en slaag er best in van elke dag weer een leuke dag te maken.

Even wat anders, dag 5

De vrije vrijdag, daardoor is het ontbijt wat later. Ook heb ik wat rust vandaag, maar ik moet me door allerlei afspraken ook drie keer in de rondte draaien de hele dag, dus dat wordt leuk. Het begint al met een vergadering om 12 uur, daarna sportschool, afspraak met P en vanavond het theater in, een voorstelling waar ik een recensie voor moet schrijven.
Dank zij de drie rondjes een vroege lunch, ik heb een gekookt ei bewaard voor na de training. Ervaring leert dat het nodig is. Na de eerste afspraak is het racen naar de sportschool, dan kan ik daar alvast wat doen voor P en ik met de training beginnen. Voor die training is er trouwens het weegmoment.
En het is een joepie-moment! Er is 1,9 kg vanaf!!!!
Komende week gaan we vrolijk door met hetzelfde menu van deze week. Dus geen boterhammen, zucht. Ook geen fruit, zucht. Maar wel 1,9 kg eraf!!!!! Ik zit op 91,1 kg.
Ik vind eigenlijk een beloning wel op zijn plaats. Maar wat dan? Daar ga ik nog even over verzinnen.
Oh, en het stuk dat ik vanavond heb gezien in het theater, dat was absoluut geen beloning, meer een martelavond.

Even wat anders, dag 4

Note to self: eerder in slaap vallen. Het is wat moeilijk vanochtend, ik heb eigenlijk heel veel koffie nodig, maar zit weer aan de groene thee. Mijn maag vertelt me dat ik iets meer had moeten eten dan de kwark met muesli. Misschien nog een eitje erbij, dat nog in de keuken ligt en waar ik dus niets aan heb op dit moment. Zucht.

De lunch wordt in ieder geval weer gevuld met 10 minuten snijwerk en een andere vriendelijke collega die me uit toe lacht. Tijdens de lunch besluit ik ook een paar uur vrij te nemen ’s middags omdat ik eigenlijk gewoon moe ben. Pas later bedenk ik me dat dit wel eens door die mindere energie kan komen waar P het over had. Eigenlijk wel logisch dat het een paar dagen duurt voordat je het merkt.

Iets anders, ik lees het blog van Peter Pellenaars, de man van de #50books-vragen, maar dat zijn niet de enige stukken die ik lees. Hij is op dit moment bezig met bloggen over Leo Babauta en diens nieuwe boek ‘Zen Habits – Mastering the Art of Change’, aangezien het een echt doe-boek is en hij zijn vorderingen wil delen.
Het heeft me aan het denken gezet. Wat Peter zei over motivatie:

“Het is goed om een doel voor ogen te hebben om gemotiveerd te raken. Maar het kan ons gaan hinderen bij het gemotiveerd blijven. Al snel zullen we merken dat de dagelijkse praktijk van de gewoonte die we proberen onszelf aan te leren mijlenver (letterlijk en figuurlijk in sommige gevallen) afstaat van wat we ons erbij voorstellen.”

En dat is er eentje die ik mee kan nemen. Ik ben toch wel vrij impulsief en kan heel enthousiast raken over iets en vervolgens, bijvoorbeeld omdat het niet loopt zoals ik denk dat het gaat lopen, er totaal de motivatie voor verliezen. Dat is een punt waar ik aan moet denken terwijl ik bezig ben met koolhydraten minderen, trainen, afvallen, af en toe wat minder afvallen. Dan moet ik bedenken waarvoor ik het doe: omdat ik degene ben die lekkerder in dit velletje wil gaan zitten. Dat gaat lukken als er wat minder mij is. Met andere woorden: als ik morgen geen gram ben afgevallen, niet meteen de moed verliezen, maar even aan dit stukje denken en waarom ik het ook alweer doe. Proberen mijn huidige gevoel te waarderen. Ook omdat ik met al het eten en trainen me wel erg lekker voel.
En ik ga Peter nog een keer citeren: “Dit is waar je nu staat. En dat kan heel positief uitvallen wanneer je het maar los ziet van waar je ooit denkt te eindigen. Zonder oneerlijke concurrentie van een ideaalbeeld hoeft de realiteit helemaal niet hard te zijn.”
Een mooie om voor vandaag mee af te sluiten. Morgen weer een dag, met trainen... en wegen...

Even wat anders, dag 3

De dag begonnen met een ander ontbijt: roereieren met paprika en champignons. Ze zijn beter gelukt dan de eerste keer.
Een gisteravond begonnen hangout-gesprek met een vriendin wordt vanochtend voortgezet, de onderwerpen zijn wat uiteenlopend: personal trainers, tandartsen, ploepjes, pasta en volkoren biscuitjes.

Ik meld P ondertussen dat ik droom van pasta. Ik krijg een knipoog-smiley terug. Fijn. Ik krijg plotseling zin in boksen.

De lunch is vandaag om erg vrolijk van te worden, geitenkaas, walnoten, komkommer, de onvermijdelijke sla. Een tweede collega om me uit toe te lachen. Gelukkig meldt ze ook dat ze een heerlijk slarecept heeft, ze gaat het mailen.
Ik ben overigens weer aardig hyper, dus dat energie verliezen merk ik nog niet echt.

Na de lunch toch maar weer aan het werk na me even ongerust te hebben gemaakt over mijn voornemen van dagelijks bloggen. Heb ik nog wel wat zinnigs te zeggen na drie dagen?
Daar komt bij dat ik gisteren tussendoor nog wel eens tijd had, en het vandaag gewoon druk was. Totaal geen tijd om wat te schrijven en vanavond met de toneelrepetitie kan ik het wel schudden. Tussendoor kan ik gelukkig aan de tafel aanschuiven bij de kokkin die ik gisteravond al had gezien. Koolhydraatarm! Yes! Helaas gaan de andere vier wel los bij het dessert. Stracchiatella! Slagroom! After Eight! Aardbeien! Maar ik houd me sterk. Ik krijg wel steeds meer zin in boksen.

Even wat anders, dag 2

Vandaag wordt wat moeilijker en dat ligt niet alleen aan het feit dat ik wat weinig heb geslapen. Ik lag om 11 uur in bed, om 12 uur lag ik nog naar het plafond te staren en dan is die wekker om half zeven toch wel heel vroeg.
Nee, een collega neemt afscheid vandaag en aangezien ze Frans is, heeft ze wat “French viennoiseries” meegenomen. Lees: croissantjes, chocola met nootjes erin en nog iets van bladerdeeg. Ik ben er even met mijn neus boven gaan hangen.
Dat was helaas niet genoeg, want de lunch laat nog even op zich wachten en mijn maag knort. Toch ietsje meer muesli bij het ontbijt dan die ene voorgeschreven eetlepel die in de kwark is gegaan?
P heeft dan misschien toch gelijk, hij zei dat ik me wat energieloos zou gaan voelen. Gisteren was ik eerder hyper, vandaag is dat toch wat minder.
Van de lunch word ik weer wat vrolijker, al was het alleen maar van de collega die tegenover me zit en me uit toe zit te lachen.
Die lunch is even werken, maar dan heb je ook wat. Twee gekookte eieren inclusief dat ene ei dat enorm gebarsten is gisteren en verder paprika, tomaat, komkommer, uitjes, sla, voornamelijk rucola, oh, en even uitschieten met zout en peper.

En verder: proberen niet aan eten te denken, dat laatste tussendoortje – een restant komkommer en paprika – zo lang mogelijk uitstellen, en blij zijn dat het vanavond vroeg eten is: er moet vergaderd worden vanavond.

En daar ben ik mijn kokkin van de woensdag tegengekomen die me heeft beloofd iets te maken dat zonder pasta of rijst of zo gegeten kan worden. Ben helemaal blij met deze vriendin die elke woensdag voor de toneelrepetitie voor ons kookt.

Even wat anders, dag 1

Het kriebelde ineens, vanavond tijdens #blogpraat, het wekelijkse twitterchatuurtje op maandagavond. Iemand had het over iedere dag bloggen als uitweg uit een blogdip en ik dacht: dat kan ik ook. Daarbij dacht ik vooral aan mijn personal trainer, Pedro, die hierna echt alleen nog maar P genoemd gaat worden. Dat is namelijk degene die ervoor gezorgd heeft dat ik overgestapt ben op een nieuw dieet. Ik realiseerde het me niet helemaal toen hij het uitlegde, maar die boterhammen, pasta, rijst, aardappelen, de dagelijkse kost dus? Even uitgebannen, met als resultaat dat ik nu ’s avonds in de keuken sta en mijn ontbijt en lunch voor de volgende dag sta voor te bereiden.

Ontbijt: kwark, kwark, nog meer kwark. Magere kwark dus. Ik heb zaterdag bij Albert Heijn het verschil tussen magere kwark en magere Franse kwark staan bestuderen. In magere Franse kwark zit wat meer vet, koolhydraten en suiker, geen wonder dat ie lekkerder is.

Lunch: sla met komkommer, tonijn, ui, tomaat, walnoten, geitenkaas, ei, rosbief, tomatentapenade, paprika, olijven (vind ik niet lekker), pijnboompitten (ook niet lekker), gerookte kalkoen, dit niet allemaal tegelijk natuurlijk, mengen en opeten. Maar eerst een half uur in de keuken staan om het voor te bereiden.

Diner: groente wokken, stomen, grillen en kip of vis of biefstuk of nog meer kip. Kruiden naar behoefte toevoegen. Dus ik heb worteltjes en bloemkool en broccoli en peultjes en paprika en ui in alle combinaties en vormen al uitgeprobeerd.

Nog zo’n leuke van P: sla het fruit even over. De bedoeling is dus dat ik hier van ga afvallen en dat zal vrijdag toch wel moeten blijken, want anders heb ik voor niets twee bakken met heerlijke aardbeien ingevroren. En die wilde perziken die ik normaal door de kwark gooi…
Moet je ook eens proberen, twee wilde perziken aan stukjes snijden en in een plastic bak, op bakpapier leggen voor de diepvries. Het stukje dat niet meer paste heb ik opgegeten.

Ik vrees wel een beetje dat de sla na een week mijn neus en oren uitkomt en hoop dat ik de volgende week ietsje meer mag eten. Twee korreltjes pasta of een kwart aardappel bijvoorbeeld?

Oh ja, dag 1 was eigenlijk zaterdag, toen heb ik nog gesmokkeld en brood genomen, maar zondag niet meer en vandaag was het blogidee daar, dus heb ik dit dag 1 genoemd.

Sporten en slapen

Vrijdagavond, sportavond. Ook deze vrijdagavond. Ik ben vroeg, mooi op tijd om even op de roeimachine te zitten en om warm te blijven even te fietsen. Warmer dan ik op de hele vochtige rit naar de sportschool ben geweest.

Ik zit er enigszins doorheen, het is de hele week laat geworden, woensdagavond vierde A. haar verjaardag, in de kroeg, reuze gezellig, maar ik lijk mijn vermogen tot tellen te verliezen in de kroeg. Te veel wijn dus en te laat dus.
Donderdagavond, ‘As you like it’ van het Nationale Toneel in de Koninklijke Schouwburg met oud-collega J. Lekker gegeten maar wel bewust ingehouden met de wijn. Het stuk was prachtig en had maar één nadeel, het duurde tot 20 over 11. Het was kwart voor 1 eer ik in bed lag. Die wekker ging wel mooi om half 7! En ’s avonds sporten, met Pedro, die ik van tevoren had verteld dat ik last heb van mijn arm en schouder, die moeten dus even ontzien worden. Maar de rest pakt hij aan. En goed ook. Ik sta aan het eind van de drie kwartier hijgend en puffend in de sportschool. Daarna nog even die weegschaal. Ben wel benieuwd na twee weken niet wegen. Yes, 1,2 kg eraf. Daarna hijs ik me in mijn badpak en ga in het zwembad liggen. Serieus zwemmen kom ik nauwelijks aan toe, te moe. De sauna daarna is ook lekker, maar ik val bijna in slaap.

Pas de dag erna besef ik dat de combinatie van het weinige slapen en de meer dan stevige training me gewoon de das om gedaan heeft. De wetenschap is er wel hoor, goed slapen hoort bij een normaal leefpatroon en zou me ook moeten helpen met afvallen. Maar ja, de verleiding om ’s avonds wat langer te blijven bankhangen is groot.

Moraal van het verhaal? Vroeger naar bed gaan. Goede raad van één van de twitteraars in mijn tijdlijn opvolgen en computer-, tablet- en telefoonschermen laten voor wat ze zijn na 10 uur. Dat is in ieder geval een start. En dan? Verder gaan maar weer. Het knopje is om, dit is gewoon een dip die er bij hoort.