Vrijdagavond, sportavond. Ook deze vrijdagavond. Ik ben vroeg, mooi op tijd om even op de roeimachine te zitten en om warm te blijven even te fietsen. Warmer dan ik op de hele vochtige rit naar de sportschool ben geweest.
Ik zit er enigszins doorheen, het is de hele week laat geworden, woensdagavond vierde A. haar verjaardag, in de kroeg, reuze gezellig, maar ik lijk mijn vermogen tot tellen te verliezen in de kroeg. Te veel wijn dus en te laat dus.
Donderdagavond, ‘As you like it’ van het Nationale Toneel in de Koninklijke Schouwburg met oud-collega J. Lekker gegeten maar wel bewust ingehouden met de wijn. Het stuk was prachtig en had maar één nadeel, het duurde tot 20 over 11. Het was kwart voor 1 eer ik in bed lag. Die wekker ging wel mooi om half 7! En ’s avonds sporten, met Pedro, die ik van tevoren had verteld dat ik last heb van mijn arm en schouder, die moeten dus even ontzien worden. Maar de rest pakt hij aan. En goed ook. Ik sta aan het eind van de drie kwartier hijgend en puffend in de sportschool. Daarna nog even die weegschaal. Ben wel benieuwd na twee weken niet wegen. Yes, 1,2 kg eraf. Daarna hijs ik me in mijn badpak en ga in het zwembad liggen. Serieus zwemmen kom ik nauwelijks aan toe, te moe. De sauna daarna is ook lekker, maar ik val bijna in slaap.
Pas de dag erna besef ik dat de combinatie van het weinige slapen en de meer dan stevige training me gewoon de das om gedaan heeft. De wetenschap is er wel hoor, goed slapen hoort bij een normaal leefpatroon en zou me ook moeten helpen met afvallen. Maar ja, de verleiding om ’s avonds wat langer te blijven bankhangen is groot.
Moraal van het verhaal? Vroeger naar bed gaan. Goede raad van één van de twitteraars in mijn tijdlijn opvolgen en computer-, tablet- en telefoonschermen laten voor wat ze zijn na 10 uur. Dat is in ieder geval een start. En dan? Verder gaan maar weer. Het knopje is om, dit is gewoon een dip die er bij hoort.
dinsdag 24 februari 2015
vrijdag 6 februari 2015
Dag heleboel zullen we maar zeggen
Lang, lang geleden was ik begonnen met de Weight Watchers en dit blog, dat was in augustus 2009. Toen had ik het heilige voornemen elke week te gaan bloggen over mijn afvalpogingen en de vorderingen daarbij. Vandaag heb ik het allemaal weer terug gelezen, daar had ik geen uren voor nodig, want het was niet zo veel, 24 postjes in 5 jaar.
Vorderingen
Op en neer zoals het bij afvallen hoort. In het oude blog las ik cijfertjes die als muziek in mijn oren klinken, 88, 87, kan me vaag nog iets van 86 herinneren. De harde waarheid: 95,8 kg, twee weken geleden gewogen bij Health City waar ik weer ijverig sport. En dan ga ik het niet eens hebben over die eerste keer dat ik weer op de weegschaal stond na tijden en er drie cijfers voor de komma stonden.
Sport
Ja, dat is me wat. Na Nanda (personal trainer in 2009) heb ik Pedro, hele aardige jongen, behalve personal trainer ook fysiotherapeut, wat heel handig is met knieën waar ik op ben gevallen, een rug waar ik doorheen ben gegaan en de nodige spierpijn na nieuwe sporten, zoals een les Body Combat. Elke vrijdag beul ik me af in drie kwartier, vind het nog lekker ook en ga nog een extra keer in de week rare dingen doen zoals intervaltraining op de loopband (halve minuut joggen, minuut rennen en dat zes minuten lang). Daarna doe ik ook nog wel andere dingen. Twintig minuten lopen, fietsen, zwemmen. Maar zwemmen doe ik puur voor de ontspanning, daar ben ik zo aan gewend dat het echt geen effect meer heeft.
Eten
Ieder pondje gaat door het mondje zei Saskia (oud-collega) altijd en daar had ze helemaal gelijk in. Dus: letten op wat ik eet. Bammetjes meenemen naar het werk en die daar versieren met ei, paprika, komkommer, sla. Gezonde hapjes tussendoor en alleen in het weekend me te buiten gaan aan loze calorieën. En dan natuurlijk niet helemaal losgaan.
Voornemens
Een prima idee om die pas in februari te krijgen en dan meteen weer af te schaffen. Ik geloof er niet zo in. Het knopje moet gewoon een keer om en dan zet ik wel door. Bij mij was dat knopje na de Kerstvakantie. Twee weken vrij van mijn werk (alweer negen maanden bij Fugro, joho) en ik was twee kg aangekomen. Toen was ik het zat en ben ik echt gaan letten op wat ik at.
Meer bloggen
Moet ik maar gaan verwijzen naar mijn andere blog waar ik ook niet zoveel aanwezig ben? Ik doe mijn best.
Tot slot
Een foto van het dagboek (ahum) dat ik al bijhoud sinds ik aan het weightwatchen en sporten ben. Van de laatste twee jaar, maar neem maar van me aan dat er bladzij na bladzij aan weegschaalbonnetjes in zit en aantekeningen van wat ik allemaal gedaan heb.
Vorderingen
Op en neer zoals het bij afvallen hoort. In het oude blog las ik cijfertjes die als muziek in mijn oren klinken, 88, 87, kan me vaag nog iets van 86 herinneren. De harde waarheid: 95,8 kg, twee weken geleden gewogen bij Health City waar ik weer ijverig sport. En dan ga ik het niet eens hebben over die eerste keer dat ik weer op de weegschaal stond na tijden en er drie cijfers voor de komma stonden.
Sport
Ja, dat is me wat. Na Nanda (personal trainer in 2009) heb ik Pedro, hele aardige jongen, behalve personal trainer ook fysiotherapeut, wat heel handig is met knieën waar ik op ben gevallen, een rug waar ik doorheen ben gegaan en de nodige spierpijn na nieuwe sporten, zoals een les Body Combat. Elke vrijdag beul ik me af in drie kwartier, vind het nog lekker ook en ga nog een extra keer in de week rare dingen doen zoals intervaltraining op de loopband (halve minuut joggen, minuut rennen en dat zes minuten lang). Daarna doe ik ook nog wel andere dingen. Twintig minuten lopen, fietsen, zwemmen. Maar zwemmen doe ik puur voor de ontspanning, daar ben ik zo aan gewend dat het echt geen effect meer heeft.
Eten
Ieder pondje gaat door het mondje zei Saskia (oud-collega) altijd en daar had ze helemaal gelijk in. Dus: letten op wat ik eet. Bammetjes meenemen naar het werk en die daar versieren met ei, paprika, komkommer, sla. Gezonde hapjes tussendoor en alleen in het weekend me te buiten gaan aan loze calorieën. En dan natuurlijk niet helemaal losgaan.
Voornemens
Een prima idee om die pas in februari te krijgen en dan meteen weer af te schaffen. Ik geloof er niet zo in. Het knopje moet gewoon een keer om en dan zet ik wel door. Bij mij was dat knopje na de Kerstvakantie. Twee weken vrij van mijn werk (alweer negen maanden bij Fugro, joho) en ik was twee kg aangekomen. Toen was ik het zat en ben ik echt gaan letten op wat ik at.
Meer bloggen
Moet ik maar gaan verwijzen naar mijn andere blog waar ik ook niet zoveel aanwezig ben? Ik doe mijn best.
Tot slot
Een foto van het dagboek (ahum) dat ik al bijhoud sinds ik aan het weightwatchen en sporten ben. Van de laatste twee jaar, maar neem maar van me aan dat er bladzij na bladzij aan weegschaalbonnetjes in zit en aantekeningen van wat ik allemaal gedaan heb.
Abonneren op:
Posts (Atom)