Nieuwe week, dag 3

Tien dagen bezig met een koolhydraatarm dieet. Wellicht tijd voor een kleine evaluatie.

Wat heb ik uitgevonden?
Dat geitenkaas lekker is. Ik liep er altijd voorbij want ik vond het maar een rare witte kaas en nu blijkt het dus erg lekker te zijn. Walnoten – die ik ook erg lekker blijk te vinden – erbij, en het is genieten.

Is het lastig?
Eigenlijk niet. Ik moest er even in komen en drie keer de recepten checken, maar nu doe ik het blindelings en varieer ik heel veel in de recepten. Dat ik ’s avonds even de keuken in moet duiken om de lunch van de volgende dag voor te bereiden, neem ik maar voor lief. Dat liever dan ’s ochtends.

Wat is er nieuw?
Mijn planning is verbeterd. Vroeger wist ik een beetje wat ik de week erop zou eten, nu plan ik het zo dat er voldoende variatie in zit. Ontbijt beurtelings kwark met walnoten, met muesli, met zonder, gekookt ei, roerei, etc., lunch met kip, tonijn, geitenkaas, eieren, ook weer etc.

Mis ik koolhydraten?
Het is af en toe lastig. Zoals gisteravond, dan zit je met zijn allen bij een Chinees en wil ik even wat te knabbelen en denk ik: koolhydraten. Voordeel van de Chinees: je kan kiezen of je rijst, nasi of bami erbij wilt en dat nam ik dit keer dus niet.

En drank?
Weinig koffie, veel thee, veel water, spa rood om het af te wisselen, nog meer water, thee en ga zo maar door. Het wijntje heb ik maar even laten staan, ik wil niet eens weten hoeveel koolhydraten daarin zitten.

Werkt het?
Nou, blijkbaar wel, ik voel me er goed bij en ik ben afgevallen. Zoveel dat ik er in deze tweede week fanatieker van ben geworden. Nu oppassen dat ik niet doorschiet in mijn enthousiasme.

Totaal: 10 dagen

Nieuwe week, dag 2

Blijk mijn linkeroog niet open te kunnen krijgen vanochtend, is merkwaardig, maar wordt verklaard door alle rotzooi die tussen mijn oogleden zit. Verklaart ook waarom ik gisteren al ruzie met de lens in dat oog had.

Tussen de sla-benodigdheden zit vandaag een stuk gerookte kip, lekker. Moet een mesje gaan lenen omdat ik mijn eigen mesje ben vergeten, maar het snijwerk gaat dan gesmeerd. De collega’s zijn er ondertussen aan gewend, lachen me niet meer toe en gaan rustig door met eten en kletsen over werkbeslommeringen.

De rest van de dag verloopt wat rommelig met een bespreking met mijn groepsleider en allerlei kleine dingetjes. Het soort waar je wel tijd aan kwijt bent, maar later denkt, wat was het allemaal.

Vanavond een uitdaging: uit eten, gelukkig in een wok-restaurant, maar het is een all-you-can-eat, wat ook weer wat sinister is. Ik kan heel wat meer eten dan ik ’s avonds daadwerkelijk eet. Wordt oppassen dus.

Maar het lukt wel. Ik hou me aan de vis en de garnalen en heel veel groente, kijk gefascineerd toe hoe een kok zeer bedreven alles in de wok gooit en ondertussen twee garnalen van me verliest. Het is allemaal zeer lekker en zeer gezellig. Dank zij verjaardagen die in de buurt gevierd worden, hoor ik niets van de toespraken voor de afscheid nemende collega’s, maar we zullen maar zeggen dat het mooie toespraken zijn.

Het enige nadeel: om 10 uur thuis, nog lunch voorbereiden, blog afmaken, lastige lens nog even in mijn oog houden, het wordt weer een latertje.

Totaal: dag 9

Nieuwe week, dag 1

Nieuwe week, nieuwe kansen, ik ga er gewoon weer voor deze week. Het was alleen wat moeilijk wakker worden vanochtend. Goed geslapen, heel goed geslapen.

Eén voordeel van de lunch ’s avonds voorbereiden, je hebt ’s morgens meer tijd. Om kwart voor acht draaf ik de deur uit, richting fietsenhok waar mijn elektrische fiets staat.

Om half negen zit ik op het werk en open mijn mail. Het is vrijdag druk geweest. De mailbox loopt weer over, maar dat heb ik gelukkig tegen het einde van de ochtend weggewerkt.
Er wordt meegedacht: een collega heeft foto’s gestuurd van sla-recepten. Met wat kunstjes zijn ze goed te gebruiken voor koolhydraat-arme recepten.
Bij de lunch zie ik drie collega’s die bewonderende geluiden laten horen over de 1,9 kg die eraf is. Ik heb voor vandaag tonijnsalade bedacht, maar dat is wel de salade met de meeste ingrediënten, dus ik ben weer 10 minuten bezig.
De rest van de dag heb ik het gewoon druk, het vieruurtje (restant van de komkommer en paprika) snij ik om half vijf aan stukken. Om vijf voor vijf krijg ik nog een mail die ik om kwart over vijf afsluit. Opruimen en wegwezen en helaas in de regen belanden. Klein leed. Niet stilgestaan om een foto te maken.

Het schema voor de rest van de week is wat lastig. Morgen uit eten voor twee afscheid nemende collega’s, gelukkig in een wok-restaurant, kan ik zelf nog bepalen wat ik eet. Woensdag bij mijn woensdagse kok, die er rekening mee houdt. En donderdag wil ik ook gaan sporten, maar is er ook toneel, dat pas om negen uur begint en tussendoor moet er nog gegeten worden. V&D heeft salades… Werk, eten, trainen en toneel loopt op die dag naadloos in elkaar over. Ik zit me af te vragen of ik niet een beetje te hard van stapel loop. Drie keer trainen in een week? Het zou wel een prestatie zijn. Ik laat het van mijn energie van de rest van de week afhangen.

Totaal: 8 dagen

Even wat anders, dag 7

Dag 7 alweer en ik zit te bedenken wat ik ga doen. Het plan was op de fiets naar de sportschool en daar de Zumba les en de Body Balance les doen, maar zoals het weer er nu uit, wordt dat met de tram naar de sportschool. Wat een baggerweer. En dat voor de langste dag van het jaar.

Baggerweer voorbij, naar de sportschool. Voor de eerste keer in jaren weer bij een Zumba-les, Zumba-les, Zumba-knoop tweet ik later. Half uur gedaan, toen eruit gelopen in stomme verbazing over wat ik eigenlijk aan het doen was. Daarna toch ook maar Body Balance gedaan en nog gezwommen, maar niet veel want ik had honger.
De zaterdag en zondag heb ik maar gereserveerd voor ingewikkelde lunches met dingen die je eigenlijk in de koelkast moet bewaren. Niet te doen voor doordeweeks, dus vandaag sla met rosbief en een dressing van rode tapenade die ik moet aanlengen met kokend water.
Diner wordt bloemkool met biefstukpuntjes gemarineerd in een mengseltje van kruiden en ketjap, ja ja, ik eet duur deze weken.

Mijn goede voornemen voor deze week: een beetje op tijd naar bed, en daarom zit ik dus om 2 minuten voor 10 achter mijn computer dit blog af te maken.
Ik beloof voor morgen een nieuwe titel.

Even wat anders, dag 6

Zaterdag: boodschappen, was, nuttige video’s bekijken over het bewaren van sla, menu voor de volgende week in elkaar draaien (makkelijk: groente, vlees) en voor de rest een makkelijke dag. De vriendin wiens keuken dit weekend verbouwd zou worden heeft het een maand uitgesteld, haar vriend heeft net een baan gekregen en wil zich even daarop concentreren.
Dus ik kan mijn dag besteden aan de was, boodschappen, vitrage bestellen bij de Kwantum en plannen voor de afwas. De afwas zelf komt denk ik morgen aan de beurt.

Vanavond weer toneel, hopelijk niet zo’n draak als gisteravond, daar heb ik over gedroomd.

Het nuttige eten houd ik tot nu toe goed vol. Ik begin zelf wat recepten te verzinnen. Het is heel makkelijk de bestaande receptenlijst zo te verbouwen dat ik elke dag wat anders heb. Heb wel het vermoeden dat die slag toch een beetje minder word als ik daar drie weken mee bezig ben, maar we zullen het zien.

En minder energie? Kan het nog steeds niet echt merken. Niet dat ik nu aan het hyperen ben, maar ik zit op redelijk normaal energieniveau en slaag er best in van elke dag weer een leuke dag te maken.

Even wat anders, dag 5

De vrije vrijdag, daardoor is het ontbijt wat later. Ook heb ik wat rust vandaag, maar ik moet me door allerlei afspraken ook drie keer in de rondte draaien de hele dag, dus dat wordt leuk. Het begint al met een vergadering om 12 uur, daarna sportschool, afspraak met P en vanavond het theater in, een voorstelling waar ik een recensie voor moet schrijven.
Dank zij de drie rondjes een vroege lunch, ik heb een gekookt ei bewaard voor na de training. Ervaring leert dat het nodig is. Na de eerste afspraak is het racen naar de sportschool, dan kan ik daar alvast wat doen voor P en ik met de training beginnen. Voor die training is er trouwens het weegmoment.
En het is een joepie-moment! Er is 1,9 kg vanaf!!!!
Komende week gaan we vrolijk door met hetzelfde menu van deze week. Dus geen boterhammen, zucht. Ook geen fruit, zucht. Maar wel 1,9 kg eraf!!!!! Ik zit op 91,1 kg.
Ik vind eigenlijk een beloning wel op zijn plaats. Maar wat dan? Daar ga ik nog even over verzinnen.
Oh, en het stuk dat ik vanavond heb gezien in het theater, dat was absoluut geen beloning, meer een martelavond.

Even wat anders, dag 4

Note to self: eerder in slaap vallen. Het is wat moeilijk vanochtend, ik heb eigenlijk heel veel koffie nodig, maar zit weer aan de groene thee. Mijn maag vertelt me dat ik iets meer had moeten eten dan de kwark met muesli. Misschien nog een eitje erbij, dat nog in de keuken ligt en waar ik dus niets aan heb op dit moment. Zucht.

De lunch wordt in ieder geval weer gevuld met 10 minuten snijwerk en een andere vriendelijke collega die me uit toe lacht. Tijdens de lunch besluit ik ook een paar uur vrij te nemen ’s middags omdat ik eigenlijk gewoon moe ben. Pas later bedenk ik me dat dit wel eens door die mindere energie kan komen waar P het over had. Eigenlijk wel logisch dat het een paar dagen duurt voordat je het merkt.

Iets anders, ik lees het blog van Peter Pellenaars, de man van de #50books-vragen, maar dat zijn niet de enige stukken die ik lees. Hij is op dit moment bezig met bloggen over Leo Babauta en diens nieuwe boek ‘Zen Habits – Mastering the Art of Change’, aangezien het een echt doe-boek is en hij zijn vorderingen wil delen.
Het heeft me aan het denken gezet. Wat Peter zei over motivatie:

“Het is goed om een doel voor ogen te hebben om gemotiveerd te raken. Maar het kan ons gaan hinderen bij het gemotiveerd blijven. Al snel zullen we merken dat de dagelijkse praktijk van de gewoonte die we proberen onszelf aan te leren mijlenver (letterlijk en figuurlijk in sommige gevallen) afstaat van wat we ons erbij voorstellen.”

En dat is er eentje die ik mee kan nemen. Ik ben toch wel vrij impulsief en kan heel enthousiast raken over iets en vervolgens, bijvoorbeeld omdat het niet loopt zoals ik denk dat het gaat lopen, er totaal de motivatie voor verliezen. Dat is een punt waar ik aan moet denken terwijl ik bezig ben met koolhydraten minderen, trainen, afvallen, af en toe wat minder afvallen. Dan moet ik bedenken waarvoor ik het doe: omdat ik degene ben die lekkerder in dit velletje wil gaan zitten. Dat gaat lukken als er wat minder mij is. Met andere woorden: als ik morgen geen gram ben afgevallen, niet meteen de moed verliezen, maar even aan dit stukje denken en waarom ik het ook alweer doe. Proberen mijn huidige gevoel te waarderen. Ook omdat ik met al het eten en trainen me wel erg lekker voel.
En ik ga Peter nog een keer citeren: “Dit is waar je nu staat. En dat kan heel positief uitvallen wanneer je het maar los ziet van waar je ooit denkt te eindigen. Zonder oneerlijke concurrentie van een ideaalbeeld hoeft de realiteit helemaal niet hard te zijn.”
Een mooie om voor vandaag mee af te sluiten. Morgen weer een dag, met trainen... en wegen...