woensdag 17 juni 2015

Even wat anders, dag 3

De dag begonnen met een ander ontbijt: roereieren met paprika en champignons. Ze zijn beter gelukt dan de eerste keer.
Een gisteravond begonnen hangout-gesprek met een vriendin wordt vanochtend voortgezet, de onderwerpen zijn wat uiteenlopend: personal trainers, tandartsen, ploepjes, pasta en volkoren biscuitjes.

Ik meld P ondertussen dat ik droom van pasta. Ik krijg een knipoog-smiley terug. Fijn. Ik krijg plotseling zin in boksen.

De lunch is vandaag om erg vrolijk van te worden, geitenkaas, walnoten, komkommer, de onvermijdelijke sla. Een tweede collega om me uit toe te lachen. Gelukkig meldt ze ook dat ze een heerlijk slarecept heeft, ze gaat het mailen.
Ik ben overigens weer aardig hyper, dus dat energie verliezen merk ik nog niet echt.

Na de lunch toch maar weer aan het werk na me even ongerust te hebben gemaakt over mijn voornemen van dagelijks bloggen. Heb ik nog wel wat zinnigs te zeggen na drie dagen?
Daar komt bij dat ik gisteren tussendoor nog wel eens tijd had, en het vandaag gewoon druk was. Totaal geen tijd om wat te schrijven en vanavond met de toneelrepetitie kan ik het wel schudden. Tussendoor kan ik gelukkig aan de tafel aanschuiven bij de kokkin die ik gisteravond al had gezien. Koolhydraatarm! Yes! Helaas gaan de andere vier wel los bij het dessert. Stracchiatella! Slagroom! After Eight! Aardbeien! Maar ik houd me sterk. Ik krijg wel steeds meer zin in boksen.

dinsdag 16 juni 2015

Even wat anders, dag 2

Vandaag wordt wat moeilijker en dat ligt niet alleen aan het feit dat ik wat weinig heb geslapen. Ik lag om 11 uur in bed, om 12 uur lag ik nog naar het plafond te staren en dan is die wekker om half zeven toch wel heel vroeg.
Nee, een collega neemt afscheid vandaag en aangezien ze Frans is, heeft ze wat “French viennoiseries” meegenomen. Lees: croissantjes, chocola met nootjes erin en nog iets van bladerdeeg. Ik ben er even met mijn neus boven gaan hangen.
Dat was helaas niet genoeg, want de lunch laat nog even op zich wachten en mijn maag knort. Toch ietsje meer muesli bij het ontbijt dan die ene voorgeschreven eetlepel die in de kwark is gegaan?
P heeft dan misschien toch gelijk, hij zei dat ik me wat energieloos zou gaan voelen. Gisteren was ik eerder hyper, vandaag is dat toch wat minder.
Van de lunch word ik weer wat vrolijker, al was het alleen maar van de collega die tegenover me zit en me uit toe zit te lachen.
Die lunch is even werken, maar dan heb je ook wat. Twee gekookte eieren inclusief dat ene ei dat enorm gebarsten is gisteren en verder paprika, tomaat, komkommer, uitjes, sla, voornamelijk rucola, oh, en even uitschieten met zout en peper.


En verder: proberen niet aan eten te denken, dat laatste tussendoortje – een restant komkommer en paprika – zo lang mogelijk uitstellen, en blij zijn dat het vanavond vroeg eten is: er moet vergaderd worden vanavond.

En daar ben ik mijn kokkin van de woensdag tegengekomen die me heeft beloofd iets te maken dat zonder pasta of rijst of zo gegeten kan worden. Ben helemaal blij met deze vriendin die elke woensdag voor de toneelrepetitie voor ons kookt.

maandag 15 juni 2015

Even wat anders, dag 1

Het kriebelde ineens, vanavond tijdens #blogpraat, het wekelijkse twitterchatuurtje op maandagavond. Iemand had het over iedere dag bloggen als uitweg uit een blogdip en ik dacht: dat kan ik ook. Daarbij dacht ik vooral aan mijn personal trainer, Pedro, die hierna echt alleen nog maar P genoemd gaat worden. Dat is namelijk degene die ervoor gezorgd heeft dat ik overgestapt ben op een nieuw dieet. Ik realiseerde het me niet helemaal toen hij het uitlegde, maar die boterhammen, pasta, rijst, aardappelen, de dagelijkse kost dus? Even uitgebannen, met als resultaat dat ik nu ’s avonds in de keuken sta en mijn ontbijt en lunch voor de volgende dag sta voor te bereiden.

Ontbijt: kwark, kwark, nog meer kwark. Magere kwark dus. Ik heb zaterdag bij Albert Heijn het verschil tussen magere kwark en magere Franse kwark staan bestuderen. In magere Franse kwark zit wat meer vet, koolhydraten en suiker, geen wonder dat ie lekkerder is.

Lunch: sla met komkommer, tonijn, ui, tomaat, walnoten, geitenkaas, ei, rosbief, tomatentapenade, paprika, olijven (vind ik niet lekker), pijnboompitten (ook niet lekker), gerookte kalkoen, dit niet allemaal tegelijk natuurlijk, mengen en opeten. Maar eerst een half uur in de keuken staan om het voor te bereiden.

Diner: groente wokken, stomen, grillen en kip of vis of biefstuk of nog meer kip. Kruiden naar behoefte toevoegen. Dus ik heb worteltjes en bloemkool en broccoli en peultjes en paprika en ui in alle combinaties en vormen al uitgeprobeerd.

Nog zo’n leuke van P: sla het fruit even over. De bedoeling is dus dat ik hier van ga afvallen en dat zal vrijdag toch wel moeten blijken, want anders heb ik voor niets twee bakken met heerlijke aardbeien ingevroren. En die wilde perziken die ik normaal door de kwark gooi…
Moet je ook eens proberen, twee wilde perziken aan stukjes snijden en in een plastic bak, op bakpapier leggen voor de diepvries. Het stukje dat niet meer paste heb ik opgegeten.

Ik vrees wel een beetje dat de sla na een week mijn neus en oren uitkomt en hoop dat ik de volgende week ietsje meer mag eten. Twee korreltjes pasta of een kwart aardappel bijvoorbeeld?

Oh ja, dag 1 was eigenlijk zaterdag, toen heb ik nog gesmokkeld en brood genomen, maar zondag niet meer en vandaag was het blogidee daar, dus heb ik dit dag 1 genoemd.

dinsdag 24 februari 2015

Sporten en slapen

Vrijdagavond, sportavond. Ook deze vrijdagavond. Ik ben vroeg, mooi op tijd om even op de roeimachine te zitten en om warm te blijven even te fietsen. Warmer dan ik op de hele vochtige rit naar de sportschool ben geweest.

Ik zit er enigszins doorheen, het is de hele week laat geworden, woensdagavond vierde A. haar verjaardag, in de kroeg, reuze gezellig, maar ik lijk mijn vermogen tot tellen te verliezen in de kroeg. Te veel wijn dus en te laat dus.
Donderdagavond, ‘As you like it’ van het Nationale Toneel in de Koninklijke Schouwburg met oud-collega J. Lekker gegeten maar wel bewust ingehouden met de wijn. Het stuk was prachtig en had maar één nadeel, het duurde tot 20 over 11. Het was kwart voor 1 eer ik in bed lag. Die wekker ging wel mooi om half 7! En ’s avonds sporten, met Pedro, die ik van tevoren had verteld dat ik last heb van mijn arm en schouder, die moeten dus even ontzien worden. Maar de rest pakt hij aan. En goed ook. Ik sta aan het eind van de drie kwartier hijgend en puffend in de sportschool. Daarna nog even die weegschaal. Ben wel benieuwd na twee weken niet wegen. Yes, 1,2 kg eraf. Daarna hijs ik me in mijn badpak en ga in het zwembad liggen. Serieus zwemmen kom ik nauwelijks aan toe, te moe. De sauna daarna is ook lekker, maar ik val bijna in slaap.

Pas de dag erna besef ik dat de combinatie van het weinige slapen en de meer dan stevige training me gewoon de das om gedaan heeft. De wetenschap is er wel hoor, goed slapen hoort bij een normaal leefpatroon en zou me ook moeten helpen met afvallen. Maar ja, de verleiding om ’s avonds wat langer te blijven bankhangen is groot.

Moraal van het verhaal? Vroeger naar bed gaan. Goede raad van één van de twitteraars in mijn tijdlijn opvolgen en computer-, tablet- en telefoonschermen laten voor wat ze zijn na 10 uur. Dat is in ieder geval een start. En dan? Verder gaan maar weer. Het knopje is om, dit is gewoon een dip die er bij hoort.

vrijdag 6 februari 2015

Dag heleboel zullen we maar zeggen

Lang, lang geleden was ik begonnen met de Weight Watchers en dit blog, dat was in augustus 2009. Toen had ik het heilige voornemen elke week te gaan bloggen over mijn afvalpogingen en de vorderingen daarbij. Vandaag heb ik het allemaal weer terug gelezen, daar had ik geen uren voor nodig, want het was niet zo veel, 24 postjes in 5 jaar.

Vorderingen
Op en neer zoals het bij afvallen hoort. In het oude blog las ik cijfertjes die als muziek in mijn oren klinken, 88, 87, kan me vaag nog iets van 86 herinneren. De harde waarheid: 95,8 kg, twee weken geleden gewogen bij Health City waar ik weer ijverig sport. En dan ga ik het niet eens hebben over die eerste keer dat ik weer op de weegschaal stond na tijden en er drie cijfers voor de komma stonden.

Sport
Ja, dat is me wat. Na Nanda (personal trainer in 2009) heb ik Pedro, hele aardige jongen, behalve personal trainer ook fysiotherapeut, wat heel handig is met knieën waar ik op ben gevallen, een rug waar ik doorheen ben gegaan en de nodige spierpijn na nieuwe sporten, zoals een les Body Combat. Elke vrijdag beul ik me af in drie kwartier, vind het nog lekker ook en ga nog een extra keer in de week rare dingen doen zoals intervaltraining op de loopband (halve minuut joggen, minuut rennen en dat zes minuten lang). Daarna doe ik ook nog wel andere dingen. Twintig minuten lopen, fietsen, zwemmen. Maar zwemmen doe ik puur voor de ontspanning, daar ben ik zo aan gewend dat het echt geen effect meer heeft.

Eten
Ieder pondje gaat door het mondje zei Saskia (oud-collega) altijd en daar had ze helemaal gelijk in. Dus: letten op wat ik eet. Bammetjes meenemen naar het werk en die daar versieren met ei, paprika, komkommer, sla. Gezonde hapjes tussendoor en alleen in het weekend me te buiten gaan aan loze calorieën. En dan natuurlijk niet helemaal losgaan.

Voornemens
Een prima idee om die pas in februari te krijgen en dan meteen weer af te schaffen. Ik geloof er niet zo in. Het knopje moet gewoon een keer om en dan zet ik wel door. Bij mij was dat knopje na de Kerstvakantie. Twee weken vrij van mijn werk (alweer negen maanden bij Fugro, joho) en ik was twee kg aangekomen. Toen was ik het zat en ben ik echt gaan letten op wat ik at.

Meer bloggen
Moet ik maar gaan verwijzen naar mijn andere blog waar ik ook niet zoveel aanwezig ben? Ik doe mijn best.

Tot slot
Een foto van het dagboek (ahum) dat ik al bijhoud sinds ik aan het weightwatchen en sporten ben. Van de laatste twee jaar, maar neem maar van me aan dat er bladzij na bladzij aan weegschaalbonnetjes in zit en aantekeningen van wat ik allemaal gedaan heb.

woensdag 30 april 2014

Weer even kort

Keek even op dit blog, zag dat het bijna twee jaar geleden is dat ik iets geschreven heb. Wordt toch wel weer tijd. Morgen ga ik in een nieuwe baan beginnen, na bijna een jaar werkeloos te zijn geweest. Ik word informatiespecialist bij Fugro in Leidschendam en ben van plan te gaan fietsen. Het is volgens Google maps 13,4 km, dus dat betekent per dag ruim 26 km. Dan moet ik toch wel weer conditie krijgen, toch? Tel daarbij op dat ik maandag bij Health City (voorheen Fitness First) weer bij een personal trainer ga beginnen, nou, dat moet allemaal toch wel optellen. Want met mijn gewicht is het waardeloos gesteld. Alles wat eraf was, is er dubbel en dwars weer bijgekomen. Reden genoeg om weer wat te gaan doen.

woensdag 1 augustus 2012

Even heel kort

Gezien het feit dat het een jaar geleden is op twee weken na, mag het wel weer. Ik probeer mezelf weer in het gareel te krijgen, na zeker een half jaar uit het gareel te zijn geweest. Vanmiddag sporten en op de weegschaal staan. Vrijwel zeker me te pletter schrikken, vanavond uithijgen van het schrikken en dan gaan we erweer voor. Tis genoeg geweest met dat gedoe.