Ik ben verhuisd

Het heeft even wat voeten in de aarde gehad, maar nu heb ik mijn blog toch verhuisd, en wel naar mijn eigen domein: http://alimolenaar.nl/ali

Vanaf vandaag publiceer ik alleen nog daar.

Nog net geen jaaroverzicht

Weer bleegh
Dat krijg je als eerste kerstdag op vrijdag valt: de training wordt verzet naar dinsdagavond. En het ging lekker en toch ook weer niet, want bij herhalingsrondje nummer vier van de lurches schoot er iets in mijn rechterbovenbeen en dat deed pijn. P doet de laatste tijd niets anders dan mij onder handen nemen, want nu heeft hij mijn bovenbeen te pakken genomen. Het hielp wel, maar niet afdoende, want hij moest zijn programma voor mij toch echt veranderen.

Onvoorzien
Dat ik aan zou komen. Nou, bijna onvoorzien dan. Het was dinsdag 82,6 kg, maar het vetpercentage was met 38,3% het laagste dat het ooit was geweest, dus dat bonnetje gaat in het plakboek.
Het is heel eenvoudig, ik heb vakantie, dus die 2x 13 km per dag fiets ik niet. De drie halve liters water, twee koffie en drie thee per dag haal ik bij lange na niet en mijn eetpatroon is anders. Zeker in een weekend Haamstede waar ik de 75ste verjaardag van goede vriend R vierde. Chinees, voor het eerst sinds tijden, volgens mij was de laatste keer bij de 50ste verjaardag van zijn vrouw E. Dat was dus anderhalf jaar geleden. Oh, en af en toe gaat er ook een wijntje in, het is tenslotte vakantie.

Voorzien
De trainingen in deze twee weken. Aanstaande zondag als de sportschool weer open is na de kerstdagen waarschijnlijk de Body Balance. Maandag weer een training met P, donderdag weer een training met mezelf. Hopelijk kan ik dan een beetje beter overweg met de nieuwe apparaten, nu ben ik nog echt zoekende. Ik heb heimwee naar de oude apparaten.
Verder: de kan water in het zicht houden en leeg drinken. Even kijken naar het menu voor de komende weken en me een beetje inhouden met de kerstdagen en Oud en Nieuw. Op een leuk gewicht het jaar eindigen. Beetje nostalgisch terugblikken. Ik ga alleen niet voor de lol elke dag 26 km fietsen.

En jij? Hoe eindig je het jaar?

Totaal: 192 dagen

Waar trainen al niet goed voor is

Bleegh

Slechte week: huisarts meldde dat ik een beklemde zenuw in mijn nek heb. Betekent heel vaak een tintelend gevoel in mijn vingers en over mijn hele linkerarm. Zwemmen gaat niet, dan heb ik dus ook last van armen en nek. Eén keer getraind deze week, vanwege die arm en nek.
Megadruk op mijn werk, allemaal mensen die nog even wat wilden vanwege het feit dat ik alleen deze week nog werk en dan twee weken vrij ben.
Vervolgens was vanochtend niet zo geweldig. Ik had slecht geslapen en voelde me niet lekker. Het hielp niet dat het voor de tijd van het jaar warm is. Ik kwam totaal bezweet bij de sportschool aan.
Dat was dus bleegh en dat vertelde ik ook aan P. Mijn humeur werd ietsje beter bij de weegschaal: 80,9 kg.
P nam me onder handen en dat hielp al. Het zat totaal vast voor hij me aanpakte, en erna voelde alles al stukken beter aan.

Training

Ik was op de loopband begonnen omdat ik geen zin had in de wandelende roeimachine. Bij de training van P was krachttraining uit den boze, want ik mocht mijn nek niet belasten. Maar dan blijft er nog voldoende over met al die prachtige nieuwe apparaten die we allemaal kunnen uitproberen. Laten we het er maar op houden dat mijn benen heel veel oefening hebben gehad tot verzuring aan toe. Elk apparaat waar ik op heb gezeten of gelegen kon ik afdweilen na de oefening. Maar het was het waard want ik voelde me zoveel beter na de training. De sportschool werd afgerond met de sauna en douchen, want zwembad, nee, even niet.

Rust

Bij de Hema, broodje, smoothie, melk, cappuccino en mensen kijken. Of tompouces kijken, want twee meisjes liepen met twee van die roze dingen langs. Kreeg er prompt zin in.
De dames die vrolijk een selfie namen met zijn drieën werkten op mijn lachspieren. Nee, dames, het is niet charmant een selfie te nemen en tegelijkertijd een hap te nemen uit een enorm broodje.
Thuis mijn jaarlijkse hobby: Kerstboom versieren onder het genot van Mariah Carey, heel hard. Sorry buren.
Uiteindelijk toch een goede dag geworden. Prima voorbereiding voor ruim twee weken vrij.

Totaal: 187 dagen

Over trainingsapparatuur en chocoladeletters

Een rustige week, ook omdat ik maar één keer getraind heb, en dat was op dinsdag. Zondag had ik niets gedaan, omdat ik Sint vierde met de meiden. Ook was de sportschool twee dagen dicht geweest voor de installatie van nieuwe trainingsapparaten. Vandaag was het dus even wennen en even zoeken. Op de roeimachine die ik aan de praat kreeg, maar wel achteruit ging, letterlijk. Op de loopband die een prachtig computerachtig scherm had, ik kwam er vervolgens achter dat je op de handgrepen ook snelheid en helling kon veranderen. P had een introductie gehad en wist gelukkig meer. We hebben bijzonder stevig kunnen trainen.

Er was vandaag een vreugdepuntje dat in het plakboek gaat: 81,9 kg. Kijk, op die manier heeft het zin dat ik mijn chocoladeletters (twee en nog een complete chocoladetablet) heb weggegeven aan mijn collega’s. Zij waren er blij mee, ik heb het niet achter elkaar opgegeten.

Zondag ga ik weer trainen, maar dan ga ik eerst een ontdekkingstocht doen op die apparaten. Ik heb er zelfs eentje gezien, waarvan ik echt niet weet wat die doet. Spannend!

Hee, en kijk naar de teller: een half jaar bezig!

Totaal: 180 dagen

Een half jaar waarin ik totaal anders ben gaan eten, en 11 kg ben afgevallen. Sinds mei vorig jaar toen ik begon met keihard trainen en afvallen ben ik in totaal 18 kg afgevallen. Een feit waar ik best trots op mag zijn. Dat ben ik dus ook.
En nu? Verder gaan. Ik wil in ieder geval onder de 80 kg komen en misschien gaat dat wel lukken voor het jaar om is. Ik ga mijn adem er niet voor in houden, we hebben nog een Kerst met lekkere dingen en twee vrije weken. Een stukje spanning (een eetmoment) is weg door de contractverlenging van vier maanden. Dat scheelt wel. Maar voor de rest? We gaan het zien.

Rustpunt in een drukke week

Dat was de lunch bij de Hema.

Om kort te zijn: het was druk deze week met echt elke dag wel wat te doen. En aan het eind van de week voel ik me gesloopt. Eén keer trainen heb ik erin kunnen persen. En dat was niet eens zo’n stevige, want het was al donderdag en ik was al moe. Ik heb niet eens gezwommen. Vandaag wel, maar ik had zo’n last van spieren in mijn borst en mijn arm dat ik vier baantjes heb getrokken en niet meer. En de training vandaag was ook meer dan stevig, met als afsluiter – en ik keek vuil volgens mij – een leuke intervaltraining op de loopband. Zes om elf km. Pffff.

Het is nu genoeg om even te zitten, aan mijn cappuccino te lurken en mensen te kijken en dat kan reuze amusant zijn.

• Ik moet twee keer nadenken als een man tegen zijn vrouw zegt, “je wilde toch vroeg grijs?”
• Ik herken iemand die ik al meerdere vrijdagen heb gezien. 
• Ik verbaas me over twee meisjes met scheuren in hun jeans. Waarom koop je zulke jeans?
• Ik zie een stelletje: zijn mintgroene sneakers kleuren bij haar mintgroene trui. 
• Ik amuseer me om een jongetje met een verzameling ballonnen die groter is dan hijzelf.

Volgende week weer een week.

Oh ja, 82,7 kg, toch weer afgevallen. Vetpercentage weer omhoog, volgens P merk ik het meteen als ik te weinig train.

Totaal: 173 dagen

Drukke week

En dat maakte ik er zelf van. Ik had het in mijn hoofd gehaald dat ik deze week vier keer wilde trainen. Dus ik ging zondag, dinsdagavond en donderdagavond voor mezelf trainen en vrijdag met P.
Hoe druk kan je het jezelf maken. Te druk, maar daar kom je pas achter, als die periode achter je ligt.

De vrijdagse training was lekker en bestond uit krachttraining en conditietraining, waarbij ik er verbaasd over sta wat ik tegenwoordig allemaal kan, in vergelijking met een jaar eerder.
Ik sta toch maar op allerlei manieren 20 kg te tillen en ik krijg zowaar buikspieren.
Wat wegen betreft: er is weer wat af, want ik zit op 83,2 kg. Niet veel, maar het vetpercentage is nog nooit zo laag geweest. De krachttraining heeft dus effect.

Het was vandaag de laatste van de reeks van 21 en we gaan verder met een reeks van 10, dit omdat P misschien weggaat. Dat gaat pas in maart gebeuren, maar dan ga ik hem wel missen. We werken nu anderhalf jaar samen en dat gaat gewoon lekker. Ik zal best wel aan een andere trainer kunnen wennen, maar mezelf kennende, kan dat best wel moeite kosten. Maar daar ga ik me in maart druk over maken.

Totaal: 166 dagen

Back on track

Maar dat kost wel even moeite. Want deze week was de eerste keer dat het niet lekker ging. Van alles was mis. Voor een krachttraining ging het niet goed:

• Iemand hield de leg press voortdurend bezet en ging pas weg toen ik wegging
• De chest press: geen 15 kg maar 5 kg, het lukte voor geen meter
• Kettlebelt: 12 kg, 20 kg, maar geen 16 kg
• De plank: in vier pogingen haalde ik nog geen drie minuten

En dan heb ik nog niet eens het zwembad genoemd. Er is me iets opgevallen. Vrouwen gaan via het trapje het zwembad in. Mannen niet. Die duiken erin, pal naast het ‘verboden te duiken’ bordje.

Vrijdag nieuwe poging. Een gewone vrijdag. Deze ochtend moet ik eerst naar de opticien. Voor de tweede keer heb ik een zeurlens die onder mijn ooglid blijft plakken. Ik krijg een ander soort lens om uit te proberen. Thuis pak ik mijn sporttas in. P is er niet, hij heeft een cursus, maar sport is vaste prik op vrijdag. Ik ga naar Body Balance. Daarna nog even zwemmen in een zwembad dat langzaam maar zeker volloopt.
En dat voelt stukken beter aan. Niet dat volle zwembad, maar wel de training. Body Balance is wat mij betreft de beste groepsles die je kan treffen.

En jij, welke groepsles vindt jij de beste?

Totaal: 159 dagen

Minder strak

Minder strak. Dat ben ik op het moment. Er was afgelopen vrijdag weer wat erbij, ik zit nu op 83,8 kg. Het lijkt traditie te worden. Tegen het eind van een serie met P kom ik aan in plaats van dat ik afval. Dit is al de derde keer dat ik dat doe. Bewust of onbewust, ik heb geen idee.

Eten
Ik heb jaren lang aan Weight Watchers gedaan. Het begin van dit blog in 2009 laat dat nog zien. Dat paste wel bij me, ik werd niet gillend gek van het punten tellen en viel af. Het hielp natuurlijk wel dat ik toen ook redelijk fanatiek aan het sporten was. Twee, drie keer in de week was toen ook normaal. Er kwam de klad in, als ik mijn blog mag geloven was dat eind 2010, mede door gedoe op het werk. In 2011 kwam erbij dat mijn vader ziek werd, toen had ik het helemaal wel gehad en lette nergens meer op. Dat heeft een jaar of twee geduurd. Pas vorig jaar ging de knop weer om. Ik kreeg een nieuwe baan en besloot weer af te gaan vallen met behulp van een personal trainer, P en de Weight Watchers. Ik heb de WW na een paar maanden weer opgezegd. Het werkte voor geen meter, ik kon niet uit de weg met het nieuwe puntenregime en zat te rommelen met het eten. Afvallen ging niet zo snel als ik wilde. De trainer heb ik niet opgezegd. Dat werkte wel namelijk. P overtuigde me vijf maanden geleden een dieet op te pakken waarvan de basis gewoon gezond eten was. Veel groente, minder koolhydraten, weinig aardappelen, rijst, pasta, brood. En het werkt voor mij. Na vijf maanden ben ik nog steeds vrolijk bij de lunch van alles aan het snijden om in mijn sla te gooien, en eet ik ’s avonds meestal gewoon groente met kip, vlees of vis. Genoeg creatieve manieren om met groente om te gaan. Er gaan per dag sloten thee en liters water doorheen.

Training
Iedereen die aan het diëten is herkent het. Niet alleen minder eten, maar ook meer bewegen. Zuchtend kom je tot de ontdekking dat het allemaal niet vanzelf gaat, maar dat er toch echt meer gesport moet worden. Ook dat werkt voor iedereen op een andere manier. Er zijn mensen die gaan wandelen, hardlopen, zwemmen, tennissen, korfballen om maar wat zijsporen te noemen. Ik ben al jaren lid van een sportschool, heb een aantal jaren de boel alleen maar gesponsord, nu haal ik mijn lidmaatschapsgeld er wel uit. Eén keer per week met P, nog twee keer zelf sporten. Nu zo fanatiek dat ik het zelfs in mijn agenda zet en onrustig word als dat een beetje lastig gaat. Lekker sporten met alle apparaten die er zijn en af en toe een groepsles. Body Balance is mijn favoriet. En ik geniet ervan. Heerlijk om me zwaar in te spannen en daarna te kunnen ontspannen in de sauna of onder de douche.

Hoe verder?
Ja, waarmee begon ik dit stukje? Dat ik wat minder strak word. Dat moet er eigenlijk wel weer in. Maar helaas is dat ook herkenbaar. Je bent maandenlang fanatiek bezig en het gaat allemaal goed en dan begin je er enigszins genoeg van te krijgen dat je toch veel moet laten staan. En dat is bij mij dus ook het geval. Even een beetje te veel genieten van een verjaardag of een ander feestje en ik zie het terug op die weegschaal op vrijdag. De 80 kg lokt, maar ik moet er nog wel aan trekken. Ik herken wat het is, nu het er weer uit krijgen.

En jij? Ook moeite om het vol te houden?

Totaal: 155 dagen

Week overgeslagen

Het kwam er niet van en ik was het een beetje vergeten, daar komt het op neer. Ik had vorige week wel aantekeningen gemaakt, want dat is vaste prik tegenwoordig. Lunch bij de Hema, broodje, smoothie, cappuccino en aantekeningen. Maar vervolgens had ik er geen blog van gemaakt.
Misschien iets te veel frustraties over mijn werk waar mijn toekomst vrij onzeker is.

Vorige week iets aangekomen, naar 82,8 kg en deze week kwam er 2 ons bij, waardoor ik op 83 kg kwam. Aan de training kan het niet liggen of ik ben nog steeds bezig spieren te kweken, het vetpercentage blijft namelijk ook zakken. Ik was wel wat nonchalanter geworden met eten en drinken en dat kwam door die frustratie.

P had me vorige week getrakteerd op een meer dan stevige conditietraining waarbij ik er een liter zweet uit had gegooid. Daarbij mijn lievelingsonderdeel: een intervaltraining op de loopband van 6 en 11 km, 8 minuten lang. Gelukkig kreeg ik op de helft even een wat langere pauze. Toen ik weer kon praten mocht ik verder.

Deze week kreeg ik weer krachttraining, wat vooral voor P leuk was, omdat hij kon zien hoeveel er nog niet lukte. Alleen al een bal tegen een muur gooien en meteen weer opvangen, wat ik tien keer achter elkaar moest doen. Ik heb het rotding minstens dertig keer gegooid.
En optrekken lukt ook nog niet. Het lijkt zo eenvoudig, omhoog springen en dan blijven hangen. Ik ging meteen weer naar beneden. Oefening baart kunst, zullen we maar zeggen.

Wel een kleine triomf: een plank van 1,25 min. En mijn opwarming, 1000 m roeien, in 4,41 min, in het begin deed ik er 5,17 min over. Tijd om die een tandje zwaarder te zetten.

Leukste moment van deze week: de complimenten die ik donderdagavond van een andere trainer kreeg, hij vond dat ik zo vooruit was gegaan.

Totaal: 146 dagen

Verbazing

Ik had mijn eigen gezichtsuitdrukking wel op de foto willen hebben vanochtend bij het weegmoment: weer 1,3 kg eraf, wat mijn totaal op 82,3 kg brengt. Bijna het record van de Weight Watchers, dat net 2 ons lager ligt. In dit tempo kom ik binnen twee weken onder de 80 kg. Vlag uit, dat zou nog eens een mijlpaal zijn.

Vorige week was het een raadsel en dit keer was verbazing het trefwoord. Ik wist vorige keer niet waar het aan lag en nu weer niet. Ik had niet echt mega mijn extra best gedaan, was me te buiten gegaan aan de pinda’s, en zaterdag had ik het feestje van M met lekkere wijntjes en lekkere hapjes. Allemaal van die dingen waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Zoet doorgaan dus?

Verbazing was er ook nog over mijn sportkleding, die te groot was geworden en de laarsjes die vorig jaar strak zaten en dit jaar toch wel ruimer vallen. Wat een luxeprobleem. Ik had van de week al wat nieuwe sportkleding besteld en ben vanmiddag thuis gekomen met nieuwe laarsjes.
Elk nadeel heeft zijn voordeel.

Totaal: 131 dagen

Raadsel

Met een verkoudheid trainen. Of liever gezegd, met een lijf trainen waarvan je dacht dat het van die verkoudheid af was. Niet dus. Ik was nummer 6 die kwam trainen met een verkoudheid zei P. Hij zei dat hij zelf weerstand opbouwde op die manier. Ja, dat zal best wel.
En toen gingen we trainen. Intervaltraining, 4 ½ km/u joggen, 11 km/u rennen, 30 sec om 45 sec, 10 minuten lang. Het eerste sprintje ging nog wel, het tweede ook, het derde was al een stuk lastiger en daarna had ik een minuut nodig om weer enigszins op adem te komen. Ik heb het wel volgehouden.
Daarna zijn we gaan boksen, ja, 10x meppen en daarna uithijgen. Niet te geloven. Ik mocht nog touwtjespringen, waar ik als kind al weinig van kon. Ik begon met 50 achter elkaar en eindigde met 15, want 50 had ik misschien gehaald als we tot 5 uur ’s middags de tijd hadden. Ik eindigde met de wekelijkse plank. En voor iemand begint, nee, niet geoefend.

Feestje op de weegschaal trouwens: 83,6 kg. In één week 1,3 kg afgevallen. En dat terwijl ik deze week niet gesport had vanwege die verkoudheid. Ik had week 1 aangehouden qua voeding vanwege het afgelopen toneelweekend met veel hapjes en veel wijn, en dacht hoopte dat ik hetzelfde zou blijven qua gewicht. Afvallen is vaak een raadsel.


Totaal: 124 dagen

Denken en doen

Het zijn twee dingen. Het lijkt zo eenvoudig, ’s ochtends kwiek en fit onmiddellijk uit bed stappen, yogamatje uitrollen en vervolgens fijn wat oefeningen doen.. In plaats daarvan draai ik de wekker zijn nek om en blijf nog even liggen.
Harde maatregelen? Wekker een eind van het bed af zodat ik eruit moet om hem af te zetten?
Het proberen waard.

Zwaar
Ondanks de toneelweek, van repetitie, generale en voorstellingen twee keer wezen trainen. En toch viel de training op vrijdag tegen. Het kunnen de twee wijntjes van donderdagavond (generale) zijn geweest, het kan ook zijn dat we weer begonnen met een intervaltraining. Weer 4 ½ km/u om mee te starten, maar ik kreeg van P dit keer 11 ½ km/u als rensnelheid met jumpsquats tussendoor en dat bleek toch een beetje zwaar, misschien zelfs te zwaar te zijn. De trap from hell daarna was ook een regelrechte hel, reden dat ik na twee minuten op pauze drukte. Ik trok het gewoon niet meer. Ik weigerde op te geven daarna, maar het resterende half uur was ongekend zwaar. Ik heb alle oefeningen gedaan, maar tussen alle oefeningen heb ik staan uithijgen. P vroeg al of het kaarsje uitging, en nee, dat was nog niet het geval, maar het was wel aan het flakkeren.

Overigens ben ik iets aangekomen: 84,9 kg.

Totaal: 117 dagen

Beetje ziek

De week begonnen met een prachtige hoest, waardoor ik zondag als een ziek vogeltje op de bank zat, in plaats van in onze repetitieruimte voor een dag van repetities. De hele week werd hoesterig. Midden in de nacht wakker worden van het hoesten en zo, wat knap vermoeiend is en ook wat lastig. Vrijdag uiteindelijk bij de dokter terecht gekomen om te horen dat het een luchtweginfectie is en geen keelontsteking waar ik eigenlijk bang voor was. Ben naar huis gestuurd met een hoestdrank.
Trainingsschema is een zootje, ik ben één keer geweest en heb ongeveer op halve kracht gedraaid. De sauna erna was lekker en hielp wel.

Vrijdag
Gewicht: hetzelfde als de vorige week. Keurig vind ik. Vetpercentage was omlaag volgens de weegschaal op de sportschool en dat was goed volgens P. Ik heb met hem afgesproken dat ik de komende zes weken eraan ga werken onder de 80 kg te komen. Over zes weken zitten we aan het einde van deze derde serie trainingen. De tijd vliegt.
Ik heb hem gemeld dat ik verkouden ben, maar dat hield hem niet tegen om me stevig aan het werk te zetten. De intervaltraining op de loopband waar ik mee begon was zwaarder dan ooit, afwisselend 30 sec op 4 ½, 45 sec op 11 km en jump squats tussen door. Vervolgens roeien, ook zwaarder dan ooit: 500 m in 2 min 10. Zonder verkoudheid was dat 2 minuten geworden, zoveel rekening hield hij er mee. Lief toch…?
Daarna nog een stevig stukje cardiotraining. Aan het eind van de training was die verkoudheid er wel grotendeels uit door het zweten.

Mijn frustratie van de dag (eigenlijk al een paar weken) is de plank die ik tot ongeveer 50 seconden volhoud. Als ik een nieuwe poging doe is het vrijwel altijd korter. Die plank wil ik dus een minuut vol gaan houden. Minstens.

En jij? Heb je ook een fitness frustratie?

Totaal: 111 dagen

Beetje moe

Kenmerkend voor deze week: vooral weinig geslapen. Keurig om 11 uur in bed liggen en om 12 uur nog naar het plafond liggen staren, drie keer wakker worden ’s nachts. Ik heb het 1 keer gehad dat ik om 6:15 wakker werd en lekker lag te soezen en plotseling klaar wakker was. Ik realiseerde me dat ik de avond tevoren de accu van mijn fiets vergeten was, die had aan de oplader gemoeten. Wat doe je dan? Je gaat eruit en legt hem aan de oplader en kruipt weer terug in bed. Ik heb het gered tot mijn werk. Maar dat was dus wat vermoeiend.

Qua eten was het makkelijk deze week, want ik heb twee keer ergens anders gegeten, maar het betekent wel dat ik het niet zo goed in de hand heb en daar word ik wat onrustig van.

Vrijdag: goede dag: 84,5 kg, betekent dus 2 ons aangekomen, maar ja, ik was vorige week 1,3 kg afgevallen. Nog steeds onder de 85 kg en daar wil ik ook onder blijven.

Er komen wel drukke en onregelmatige weken aan. Bij toneel komt de voorstelling eraan en ik weet precies hoe dat gaat.
Donderdag is de generale, dus daarna naar de kroeg om het door te spreken en te beloven dat het allemaal beter gaat de volgende dag.
Vrijdag: première, dus zijn we helemaal uitgelaten en gaan we naar de kroeg om het te vieren.
Zaterdag tweede voorstelling, we zijn al wat makkelijker, dus het valt wat tegen en we gaan naar de kroeg om het niet te vieren.
Zondag: laatste voorstelling, daarna met zijn allen uit eten – en drinken.
Oh, en als ik één van die dagen vóór 1 uur op bed lig, mag het in de krant.
Tel daarbij dat ik komende twee zondagen mag repeteren en mijn sportschema dus ernstig in de war wordt gegooid… Zucht.
Ik heb er met P over gepraat vandaag, me gerealiseerd wat het zou betekenen en me daarna voorgenomen om het niet uit de klauw te laten lopen.
Tikkeltje neurotisch, maar ik heb voor de komende weken dus al trainingen in mijn agenda gezet.

Totaal: 103 dagen

Waarom ik het allemaal doe

Ruim een jaar geleden ging ik weer aan het werk na bijna achttien maanden thuis te hebben gezeten. Thuis zitten is niet goed voor een mens. Te veel eten, te weinig energie, te weinig beweging.
Ik ben lang bezig geweest met de Weight Watchers, maar dat had ik opgegeven omdat ik er geen puf meer voor had. Sindsdien was het bergaf gegaan met mijn gewicht en mijn energieniveau. Een aantal blessures aan mijn knieën en mijn rug zorgde ervoor dat ik helemaal niet meer in de sportschool kwam.
Toen ik weer begon met werken, was ik het zat, ik wist dat ik veel te zwaar was maar wilde niet eens op de weegschaal gaan staan. Mijn energieniveau was nul en ik vond dat ik weer wat moest gaan doen. Om een stok achter de deur te hebben, begon ik weer met een personal trainer, P dus. En moest ik op de weegschaal staan… die boven de 100 kg aangaf. Ik wilde niet eens kijken, die eerste keer. Maar het ging eraf. Langzaam, maar het ging er wel af en dat was mijn bedoeling.
Half juni van dit jaar kreeg hij me zover dat ik begon met een nieuw dieet, waarin het aantal koolhydraten fors werd teruggeschroefd. Geen brood, geen rijst, geen pasta, geen aardappelen. Gelukkig werd dat later wel anders, maar zeker de eerste twee weken helemaal niet, en het hielp. Begin juli zat ik onder de 90 kg, de mijlpaal van 85 kg heb ik deze week bereikt. Op weg naar de volgende mijlpaal van 80 kg, met tussendoor nog even dat record van de Weight Watchers: 82,1 kg.

Het is niet alleen compleet anders eten, maar ook hard werken bij het sporten. Zeker bij de wekelijkse sessie met P krijg ik het hard te verduren. Maar bij mijn eigen sessies is het ook wel eens lastig. Af en toe wordt het op zondagochtend wel eens zondagmiddag voor ik zuchtend mijn sporttas inpak en naar de sportschool vertrek. Ik tweet er wel eens over en dan krijg ik bemoedigende tweets terug. Zat mensen die het ook wel eens lastig hebben. Door de week ga ik op dinsdag of donderdag na het werk.
Ik voel me beter, heb meer energie en daarom is het al die moeite wel waard. Afvallen is hard werken.

Totaal: 98 dagen

Een mijlpaaltje

Het was een vochtig en rommelig weekje, niet alleen wat het weer betreft, maar mijn gezondheid was ook niet helemaal 100%. Ik voelde me niet echt geweldig. Dat zorgde ervoor dat ik deze week maar één keer heb gesport, namelijk op zondag en dat ik de rest van de week ben doorgekomen. En daar was dan ook alles mee gezegd.

De training vandaag heeft de hele week goedgemaakt omdat ik weer een mijlpaaltje heb bereikt. Ik ben namelijk onder de 85 kg gekomen. Happy me!

En op naar de volgende mijlpaal zoals P zei. En dat wordt inderdaad die 80 kg. We gaan gewoon door.

Totaal: 96 dagen

#huishoudblog

Er zijn van die dingen…

Ik had vandaag het plan te gaan wassen, goed plan zeker als je je bed hebt leeg getrokken. Wat ik alleen niet had moeten doen was die fles wasmiddel aan de dop uit de kast trekken. Voor ik het wist lag die omver en kon ik onder begeleiding van een aantal lelijke woorden een plas wasmiddel opruimen. Geen probleem, gewoon met het wasgoed de rotzooi opruimen, het wasgoed gaat toch de machine in.
Een uur later loop ik de keuken in en begin opnieuw met lelijke woorden, want daar ligt dus een plas water met veel sop. Te veel wasmiddel dus. Weer dweilen, nu met een dweil, alles tijdelijk het balkon opgooien, opruimen, schoonmaken en weer inruimen. De keukenvloer is blinkend schoon.

De humor van het geval? Mijn werkster komt maandag.

Totaal: 90 dagen

Eén wokrestaurant te veel

Is het veel? Wel nee, 0,4 kg aangekomen waarvan ik ook precies weet hoe het gekomen is. Het wokrestaurant gisteravond. Eerst lekker sushi, vervolgens twee keer bij de wok-kok langs geweest met vlees en vis. En dan voor het lekker nog wat kleine dingetjes halen. Ja ja.

En dan later, als je bij de Hema een broodje zit te eten, boos worden omdat je je notitieboekje bent vergeten. En dan is het toch wel lekker als je een boodschappenkladje tegenkomt, waar je op de achterkant alles van je af kunt schrijven. Want het was voor mezelf wel duidelijk. Juist omdat ik onder de 85 kg wilde komen – nu dus 85,6 kg – baalde ik.
Maar ik moet het ook een beetje meer relativeren, want dit is de eerste keer sinds maanden dat de teller omhoog is gegaan in plaats van omlaag. Toch klein feestje dus.

Totaal: 89 dagen

Eind van de week

Twee keer in de week bloggen, in plaats van zeven keer in de week. Kan dat? Natuurlijk kan dat.

Het grote nieuws van de week: de teller stond vrijdag op 85,2 kg. P en ik hebben het er gelijk eens over gehad waar ik wil eindigen. Jaren geleden – en dan hebben we het over twintig jaar geleden – woog ik 63 kg. Redelijk stabiel, het zal een kilootje hier en daar gescheeld hebben, maar meer was het niet. Dat ga ik niet meer halen en wil ik ook niet meer halen. Als ik foto’s zie uit die tijd, ben ik redelijk mager eigenlijk.
Het streven wordt dus tussen de 70 en 75 kg. Maar eerst even die mijlpaal van 85 kg halen en ik hoop dat het komende week gaat lukken.

Totaal: 84 dagen

Summertime!!!

Zegt zij op de eerste dag van de meteorologische Herfst. Het was genieten vanmiddag op de fiets. Zonnetje erbij, stevige wind, dat wel, maar heerlijk fietsen.
Het was minder genieten met mijn hoofd. Met hoofdpijn wakker geworden en daar eigenlijk de hele dag niet van bij gekomen. Ik heb ’s middags besloten de training vanavond over te slaan. Ik ga donderdag wel. De boog kan niet altijd gespannen zijn.

Geen enerverende dingen te melden op etensgebied. De pastasalade op maandag is uitstekend bevallen en is voor herhaling vatbaar. Zo´n salade is ook erg makkelijk te maken en ook voor te bereiden. Verder is ouderwetse salade met geitenkaas ook erg lekker.
Vanavond heb ik ook aan etensvoorbereiding gedaan, namelijk een pond sperziebonen en een pond snijbonen gedopt en geblancheerd. Anders had ik het hele zootje weg kunnen gooien. Nu heb ik een paar keer een makkelijke maaltijd.

Totaal: 79 dagen