Back on track

Maar dat kost wel even moeite. Want deze week was de eerste keer dat het niet lekker ging. Van alles was mis. Voor een krachttraining ging het niet goed:

• Iemand hield de leg press voortdurend bezet en ging pas weg toen ik wegging
• De chest press: geen 15 kg maar 5 kg, het lukte voor geen meter
• Kettlebelt: 12 kg, 20 kg, maar geen 16 kg
• De plank: in vier pogingen haalde ik nog geen drie minuten

En dan heb ik nog niet eens het zwembad genoemd. Er is me iets opgevallen. Vrouwen gaan via het trapje het zwembad in. Mannen niet. Die duiken erin, pal naast het ‘verboden te duiken’ bordje.

Vrijdag nieuwe poging. Een gewone vrijdag. Deze ochtend moet ik eerst naar de opticien. Voor de tweede keer heb ik een zeurlens die onder mijn ooglid blijft plakken. Ik krijg een ander soort lens om uit te proberen. Thuis pak ik mijn sporttas in. P is er niet, hij heeft een cursus, maar sport is vaste prik op vrijdag. Ik ga naar Body Balance. Daarna nog even zwemmen in een zwembad dat langzaam maar zeker volloopt.
En dat voelt stukken beter aan. Niet dat volle zwembad, maar wel de training. Body Balance is wat mij betreft de beste groepsles die je kan treffen.

En jij, welke groepsles vindt jij de beste?

Totaal: 159 dagen

Minder strak

Minder strak. Dat ben ik op het moment. Er was afgelopen vrijdag weer wat erbij, ik zit nu op 83,8 kg. Het lijkt traditie te worden. Tegen het eind van een serie met P kom ik aan in plaats van dat ik afval. Dit is al de derde keer dat ik dat doe. Bewust of onbewust, ik heb geen idee.

Eten
Ik heb jaren lang aan Weight Watchers gedaan. Het begin van dit blog in 2009 laat dat nog zien. Dat paste wel bij me, ik werd niet gillend gek van het punten tellen en viel af. Het hielp natuurlijk wel dat ik toen ook redelijk fanatiek aan het sporten was. Twee, drie keer in de week was toen ook normaal. Er kwam de klad in, als ik mijn blog mag geloven was dat eind 2010, mede door gedoe op het werk. In 2011 kwam erbij dat mijn vader ziek werd, toen had ik het helemaal wel gehad en lette nergens meer op. Dat heeft een jaar of twee geduurd. Pas vorig jaar ging de knop weer om. Ik kreeg een nieuwe baan en besloot weer af te gaan vallen met behulp van een personal trainer, P en de Weight Watchers. Ik heb de WW na een paar maanden weer opgezegd. Het werkte voor geen meter, ik kon niet uit de weg met het nieuwe puntenregime en zat te rommelen met het eten. Afvallen ging niet zo snel als ik wilde. De trainer heb ik niet opgezegd. Dat werkte wel namelijk. P overtuigde me vijf maanden geleden een dieet op te pakken waarvan de basis gewoon gezond eten was. Veel groente, minder koolhydraten, weinig aardappelen, rijst, pasta, brood. En het werkt voor mij. Na vijf maanden ben ik nog steeds vrolijk bij de lunch van alles aan het snijden om in mijn sla te gooien, en eet ik ’s avonds meestal gewoon groente met kip, vlees of vis. Genoeg creatieve manieren om met groente om te gaan. Er gaan per dag sloten thee en liters water doorheen.

Training
Iedereen die aan het diëten is herkent het. Niet alleen minder eten, maar ook meer bewegen. Zuchtend kom je tot de ontdekking dat het allemaal niet vanzelf gaat, maar dat er toch echt meer gesport moet worden. Ook dat werkt voor iedereen op een andere manier. Er zijn mensen die gaan wandelen, hardlopen, zwemmen, tennissen, korfballen om maar wat zijsporen te noemen. Ik ben al jaren lid van een sportschool, heb een aantal jaren de boel alleen maar gesponsord, nu haal ik mijn lidmaatschapsgeld er wel uit. Eén keer per week met P, nog twee keer zelf sporten. Nu zo fanatiek dat ik het zelfs in mijn agenda zet en onrustig word als dat een beetje lastig gaat. Lekker sporten met alle apparaten die er zijn en af en toe een groepsles. Body Balance is mijn favoriet. En ik geniet ervan. Heerlijk om me zwaar in te spannen en daarna te kunnen ontspannen in de sauna of onder de douche.

Hoe verder?
Ja, waarmee begon ik dit stukje? Dat ik wat minder strak word. Dat moet er eigenlijk wel weer in. Maar helaas is dat ook herkenbaar. Je bent maandenlang fanatiek bezig en het gaat allemaal goed en dan begin je er enigszins genoeg van te krijgen dat je toch veel moet laten staan. En dat is bij mij dus ook het geval. Even een beetje te veel genieten van een verjaardag of een ander feestje en ik zie het terug op die weegschaal op vrijdag. De 80 kg lokt, maar ik moet er nog wel aan trekken. Ik herken wat het is, nu het er weer uit krijgen.

En jij? Ook moeite om het vol te houden?

Totaal: 155 dagen

Week overgeslagen

Het kwam er niet van en ik was het een beetje vergeten, daar komt het op neer. Ik had vorige week wel aantekeningen gemaakt, want dat is vaste prik tegenwoordig. Lunch bij de Hema, broodje, smoothie, cappuccino en aantekeningen. Maar vervolgens had ik er geen blog van gemaakt.
Misschien iets te veel frustraties over mijn werk waar mijn toekomst vrij onzeker is.

Vorige week iets aangekomen, naar 82,8 kg en deze week kwam er 2 ons bij, waardoor ik op 83 kg kwam. Aan de training kan het niet liggen of ik ben nog steeds bezig spieren te kweken, het vetpercentage blijft namelijk ook zakken. Ik was wel wat nonchalanter geworden met eten en drinken en dat kwam door die frustratie.

P had me vorige week getrakteerd op een meer dan stevige conditietraining waarbij ik er een liter zweet uit had gegooid. Daarbij mijn lievelingsonderdeel: een intervaltraining op de loopband van 6 en 11 km, 8 minuten lang. Gelukkig kreeg ik op de helft even een wat langere pauze. Toen ik weer kon praten mocht ik verder.

Deze week kreeg ik weer krachttraining, wat vooral voor P leuk was, omdat hij kon zien hoeveel er nog niet lukte. Alleen al een bal tegen een muur gooien en meteen weer opvangen, wat ik tien keer achter elkaar moest doen. Ik heb het rotding minstens dertig keer gegooid.
En optrekken lukt ook nog niet. Het lijkt zo eenvoudig, omhoog springen en dan blijven hangen. Ik ging meteen weer naar beneden. Oefening baart kunst, zullen we maar zeggen.

Wel een kleine triomf: een plank van 1,25 min. En mijn opwarming, 1000 m roeien, in 4,41 min, in het begin deed ik er 5,17 min over. Tijd om die een tandje zwaarder te zetten.

Leukste moment van deze week: de complimenten die ik donderdagavond van een andere trainer kreeg, hij vond dat ik zo vooruit was gegaan.

Totaal: 146 dagen

Verbazing

Ik had mijn eigen gezichtsuitdrukking wel op de foto willen hebben vanochtend bij het weegmoment: weer 1,3 kg eraf, wat mijn totaal op 82,3 kg brengt. Bijna het record van de Weight Watchers, dat net 2 ons lager ligt. In dit tempo kom ik binnen twee weken onder de 80 kg. Vlag uit, dat zou nog eens een mijlpaal zijn.

Vorige week was het een raadsel en dit keer was verbazing het trefwoord. Ik wist vorige keer niet waar het aan lag en nu weer niet. Ik had niet echt mega mijn extra best gedaan, was me te buiten gegaan aan de pinda’s, en zaterdag had ik het feestje van M met lekkere wijntjes en lekkere hapjes. Allemaal van die dingen waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Zoet doorgaan dus?

Verbazing was er ook nog over mijn sportkleding, die te groot was geworden en de laarsjes die vorig jaar strak zaten en dit jaar toch wel ruimer vallen. Wat een luxeprobleem. Ik had van de week al wat nieuwe sportkleding besteld en ben vanmiddag thuis gekomen met nieuwe laarsjes.
Elk nadeel heeft zijn voordeel.

Totaal: 131 dagen

Raadsel

Met een verkoudheid trainen. Of liever gezegd, met een lijf trainen waarvan je dacht dat het van die verkoudheid af was. Niet dus. Ik was nummer 6 die kwam trainen met een verkoudheid zei P. Hij zei dat hij zelf weerstand opbouwde op die manier. Ja, dat zal best wel.
En toen gingen we trainen. Intervaltraining, 4 ½ km/u joggen, 11 km/u rennen, 30 sec om 45 sec, 10 minuten lang. Het eerste sprintje ging nog wel, het tweede ook, het derde was al een stuk lastiger en daarna had ik een minuut nodig om weer enigszins op adem te komen. Ik heb het wel volgehouden.
Daarna zijn we gaan boksen, ja, 10x meppen en daarna uithijgen. Niet te geloven. Ik mocht nog touwtjespringen, waar ik als kind al weinig van kon. Ik begon met 50 achter elkaar en eindigde met 15, want 50 had ik misschien gehaald als we tot 5 uur ’s middags de tijd hadden. Ik eindigde met de wekelijkse plank. En voor iemand begint, nee, niet geoefend.

Feestje op de weegschaal trouwens: 83,6 kg. In één week 1,3 kg afgevallen. En dat terwijl ik deze week niet gesport had vanwege die verkoudheid. Ik had week 1 aangehouden qua voeding vanwege het afgelopen toneelweekend met veel hapjes en veel wijn, en dacht hoopte dat ik hetzelfde zou blijven qua gewicht. Afvallen is vaak een raadsel.


Totaal: 124 dagen

Denken en doen

Het zijn twee dingen. Het lijkt zo eenvoudig, ’s ochtends kwiek en fit onmiddellijk uit bed stappen, yogamatje uitrollen en vervolgens fijn wat oefeningen doen.. In plaats daarvan draai ik de wekker zijn nek om en blijf nog even liggen.
Harde maatregelen? Wekker een eind van het bed af zodat ik eruit moet om hem af te zetten?
Het proberen waard.

Zwaar
Ondanks de toneelweek, van repetitie, generale en voorstellingen twee keer wezen trainen. En toch viel de training op vrijdag tegen. Het kunnen de twee wijntjes van donderdagavond (generale) zijn geweest, het kan ook zijn dat we weer begonnen met een intervaltraining. Weer 4 ½ km/u om mee te starten, maar ik kreeg van P dit keer 11 ½ km/u als rensnelheid met jumpsquats tussendoor en dat bleek toch een beetje zwaar, misschien zelfs te zwaar te zijn. De trap from hell daarna was ook een regelrechte hel, reden dat ik na twee minuten op pauze drukte. Ik trok het gewoon niet meer. Ik weigerde op te geven daarna, maar het resterende half uur was ongekend zwaar. Ik heb alle oefeningen gedaan, maar tussen alle oefeningen heb ik staan uithijgen. P vroeg al of het kaarsje uitging, en nee, dat was nog niet het geval, maar het was wel aan het flakkeren.

Overigens ben ik iets aangekomen: 84,9 kg.

Totaal: 117 dagen

Beetje ziek

De week begonnen met een prachtige hoest, waardoor ik zondag als een ziek vogeltje op de bank zat, in plaats van in onze repetitieruimte voor een dag van repetities. De hele week werd hoesterig. Midden in de nacht wakker worden van het hoesten en zo, wat knap vermoeiend is en ook wat lastig. Vrijdag uiteindelijk bij de dokter terecht gekomen om te horen dat het een luchtweginfectie is en geen keelontsteking waar ik eigenlijk bang voor was. Ben naar huis gestuurd met een hoestdrank.
Trainingsschema is een zootje, ik ben één keer geweest en heb ongeveer op halve kracht gedraaid. De sauna erna was lekker en hielp wel.

Vrijdag
Gewicht: hetzelfde als de vorige week. Keurig vind ik. Vetpercentage was omlaag volgens de weegschaal op de sportschool en dat was goed volgens P. Ik heb met hem afgesproken dat ik de komende zes weken eraan ga werken onder de 80 kg te komen. Over zes weken zitten we aan het einde van deze derde serie trainingen. De tijd vliegt.
Ik heb hem gemeld dat ik verkouden ben, maar dat hield hem niet tegen om me stevig aan het werk te zetten. De intervaltraining op de loopband waar ik mee begon was zwaarder dan ooit, afwisselend 30 sec op 4 ½, 45 sec op 11 km en jump squats tussen door. Vervolgens roeien, ook zwaarder dan ooit: 500 m in 2 min 10. Zonder verkoudheid was dat 2 minuten geworden, zoveel rekening hield hij er mee. Lief toch…?
Daarna nog een stevig stukje cardiotraining. Aan het eind van de training was die verkoudheid er wel grotendeels uit door het zweten.

Mijn frustratie van de dag (eigenlijk al een paar weken) is de plank die ik tot ongeveer 50 seconden volhoud. Als ik een nieuwe poging doe is het vrijwel altijd korter. Die plank wil ik dus een minuut vol gaan houden. Minstens.

En jij? Heb je ook een fitness frustratie?

Totaal: 111 dagen